Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 2007 r. skarżąca – B. S. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy J. K. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 grudnia 2007 r., pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie należnego od niej wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 4 stycznia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12). Mimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, braki formalne nie zostały przez skarżącą usunięte (k.13).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o umorzenie postępowania sądowego w sprawie z uwagi na uwzględnienie skargi w całości decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] i w konsekwencji uchylenie skarżonej decyzji, jak i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji. W tych okolicznościach podniesiono, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Natomiast w myśl art. 220 § 1 i 3 cytowanej ustawy, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W konkretnej sprawie skarżąca nie usunęła w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie.
Odnosząc się natomiast do wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość wskazać należy, iż zarówno w doktrynie prawa jak i orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż niedopuszczalne jest umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wskazana wyżej sytuacja niewątpliwie zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Umorzenie postępowania nie jest bowiem możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu.
W konsekwencji umorzenie postępowania może mieć miejsc jedynie w sytuacji, gdy skarga została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990 z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291).
Z tych względów, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.