Uzasadnienie
S. S., decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b i art. 53 ust. 1, 1 a, 2, i 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) orzekł o przyznaniu Panu M. N. (dalej powoływany również jako: "Skarżący") prawa do stypendium w wysokości 953,10 zł miesięcznie, od dnia 24 lipca 2012 r. w okresie odbywania stażu.
W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący zakwestionował wysokość przyznanego stypendium. Uzasadniając odwołanie podniósł w szczególności, iż wysokość stypendium odbiega od wysokości tego rodzaju świadczeń w innych krajach Unii Europejskiej, np. w Niemczech. Argumentował ponadto, iż skoro Polska należy do Unii Europejskiej, to świadczenia dla bezrobotnych powinny być porównywalne.
Decyzją z dnia [...] września 2012 r., Nr [...], Wojewoda P., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślił, że Skarżący jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. W dniu [...].07.2012 r. zawarta została umowa [...] pomiędzy Dyrektorem PUP w S., a pracodawcą (organizatorem stażu) - firmą PUH "A." w S. Zgodnie z jej postanowieniami (§ 1, ust. 1 pkt 1 umowy) organizator stażu zobowiązał się zorganizować staż w ramach projektu "Ku lepszej przyszłości" dla Skarżącego, skierowanego przez PUP w S. W konsekwencji powyższych działań - decyzją z dnia [...].07.2012 r., Nr [...], Starosta S. orzekł o przyznaniu Skarżącemu stypendium w kwocie 953,10 zł. miesięcznie od dnia [...].07.2012 r. W ocenie organu odwoławczego decyzja Starosty S. jest zgodna z obowiązującymi przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w szczególności w prawidłowy sposób została wyliczona kwota stypendium, odpowiadająca równowartości 120 % kwoty zasiłku dla bezrobotnych.
Końcowo organ odwoławczy wskazał, że podnoszone w odwołaniu kwestie dotyczące organizacji odbywania stażu pracy w firmie "A." nie były objęte przedmiotem zaskarżonej decyzji, dlatego też nie mogą stanowić przedmiotu rozpoznania przez organ odwoławczy.
Na powyższą decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której wniósł o przyznanie stypendium w wysokości 3000 zł miesięcznie z wyrównaniem za poprzednie miesiące odbywania stażu. Zaznaczył, że podczas odbywania stażu w dniu [...] września 2012 r. uległ wypadkowi i do dnia 31 października 2012 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim. W tej sytuacji, przyznanie stypendium w kwocie 953,10 zł miesięcznie jest zbyt niskie i nie wystarczy na zakup niezbędnych leków i rehabilitację.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda P., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do regulacji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Sąd nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu orzekającego z punktu widzenia kryterium legalności. Tym samym, Sąd nie ma uprawnienia do zasądzenia na rzecz Skarżącego stypendium w żądanej przez niego wysokości - powyższe nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć, które może podjąć sąd administracyjny, stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a.
Materialną podstawą wydania zaskarżonej do Sądu decyzji był art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.), zgodnie z którym bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1. Na dzień wydania kwestionowanej decyzji kwota zasiłku dla bezrobotnych, o której mowa w ww. przepisie, stosownie do obwieszczenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 maja 2012 r. w sprawie wysokości zasiłku dla bezrobotnych, wynosiła 794,20 zł. Zgodzić się zatem należało z organami administracyjnymi, że wysokość stypendium z tytułu odbywania stażu (120% kwoty zasiłku) przyznano Skarżącemu w prawidłowo ustalonej wysokości.
Podnoszona w skardze chęć otrzymania przez Skarżącego wyższego stypendium, z uwagi na jego stan zdrowia, nie mogła mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Organy administracji publicznej są zobowiązane do stosowania określonych przepisów prawa, a te, w realiach niniejszej sprawy, nie pozwalały na przyznanie Skarżącemu stypendium w wysokości wyższej, niż wynika to z bezwzględnie obowiązujących przepisów. Wysokość stypendium z tytułu odbywania stażu jest ściśle uregulowane w przepisach prawa i nie została pozostawiona uznaniu organom administracji publicznej. Sama okoliczność niezadowolenia Skarżącego z wysokości przyznanego stypendium, nie może oznaczać, że wydana decyzja narusza prawo, materialne czy też procesowe, w stopniu nakazującym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - skargę oddalił.