Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r. tutejszy sąd oddalił skargę A. D. od decyzji SKO w Ł. z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
W dniu 26 marca 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenia uzasadnienia wyroku. Wskazała, że jest w trudnej sytuacji, bowiem wychowuje samotnie pięcioro małoletnich dzieci (najstarsze 17 lat, najmłodsze 22 miesiące). Jedno z dzieci ma wrodzoną, złożoną wadę serca. Jest również jedyną osobą dorosłą w gospodarstwie domowym. Prowadzi gospodarstwo rolne.
Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie sądu i w wyznaczonym terminie złożyła brakujący odpis wniosku o przywrócenie terminu (wezwanie odebrała w dniu 2 kwietnia 2014 r., odpis złożyła w dniu 8 kwietnia 2014 r., k. 31).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, w piśmie wskazane zostały okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.
W sprawie niniejszej należy ocenić, że skarżąca dopełniła wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu. Przede wszystkim w wyznaczonym terminie złożyła brakujący odpis wniosku. Odnośnie zachowania terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazać trzeba, że okoliczności powołane przez skarżącą uprawniają do oceny, że również i ten warunek został zachowany. Skarżąca powołuje się na swoją trudną sytuację życiową (wielodzietna rodzina, małoletnie dzieci, w tym jedno z wrodzoną wadą, samodzielne prowadzenie gospodarstwa rolnego, bycie jedyną osobą dorosłą w gospodarstwie domowym). Okoliczności te, będące powodem spóźnienia strony w dokonaniu czynności procesowej, istnieją nadal (stale), zatem nie można mówić o ustaniu przyczyny spóźnienia i rozpoczęciu biegu siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a. Stąd też należy przyjąć, że wskazany termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany.
Także ocena, czy w sprawie niniejszej zasadne jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powinna uwzględniać szczególną sytuację życiową strony. Sytuacji tej nie można przypisać cech zawinienia w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Co prawda zasadą jest, że okoliczności, o których mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., powinny mieć charakter wyjątkowy i nie powinny wynikać z niedochowania należytej staranności, ale z przyczyn, którym nie można zapobiec, jednakże w ocenie sądu przedmiotową przesłankę należy badać w odniesieniu do każdego indywidualnego przypadku. W sprawie niniejszej spóźnienie skarżącej usprawiedliwia trudna sytuacja życiowa, która niewątpliwie ma wpływ nie tylko na sprawne funkcjonowanie w życiu codziennym, ale też na terminowe dokonywanie czynności procesowych. Za niezawinione, z powodu wystąpienia szczególnych okoliczności życiowych, w tym konkretnym przypadku uznać zatem należy spóźnienie się przez stronę w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.