Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B., z dnia [...].10.2017 r. Nr [...] odmawiającą w okresie od 1 listopada 2017 r. do 31 października 2018 r. przyznania: świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko (A. N.) w kwocie 500 zł. miesięcznie na okres od 1 października 2017 r. do 30 września 2018 r. oraz przyznającej na ten okres świadczenia na drugie dziecko P. O. Organ wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz. U. 2016, poz. 195 z poźn. zm.) świadczenie wychowawcze przysługuje osobom o którym mowa w art. 4 ust. 2 tej ustawy w wysokości 500 zł. miesięcznie na dziecko w rodzinie.
Natomiast zgodnie z ust 3 tegoż przepisu świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko przysługuje jeżeli dochód w przeliczeniu na osoby nie przekracza 800 zł miesięcznie lub 1200 zł. jeśli dziecko jest niepełnosprawne.
Kierując się tym wskazaniem organ przyjął że dochód rodziny skarżącej w roku 2016 wynosił 26166,67 co daje 810,64 zł. miesięcznie na osobę. Dochód ten ustalił na podstawie PIT zarobków męża skarżącej, ponieważ skarżąca jest osoba bezrobotną i nie ma dochodów. Jednocześnie organ wskazał, że do dochodu nie został wliczony dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości. Wskazując na okoliczność, iż kryterium dochodowe, od którego zależne jest przyznanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko i jest przekroczony organ II instancji stwierdził, iż utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy jest uzasadnione.
W skardze na powyższą decyzję I. N. podniosła, że wyliczenie dochodu na członka rodziny dokonane przez organy, jest nieprawidłowe, ponieważ dochód wynosi 545,14 zł, co wynika z podzielenia dochodu uzyskanego przez męża w kwocie 26 166,67 zł w roku 2016, na 12 miesięcy dającej kwotę 2180,58 zł i następnie podzielenie tej kwoty na 4, ponieważ rodzina składa się z 4 osób.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Przyznając, że uzasadnienie skarżonej decyzji winno być bardziej precyzyjne, to istota (sentencja) decyzji jest prawidłowa.
Z dokumentacji bowiem wynika, że na dochody rodziny skarżącej w roku 2016 składały się zarobki męża oraz dochód z gospodarstwa rolnego zbytego w grudniu 2016 r., ostatecznie więc przyjęcie miesięcznego dochodu na członka rodziny w kwocie 810,64 zł było prawidłowe. Zbycia gospodarstwa rolnego nie można uznać za przesłankę powstania dochodu utraconego, nie mieści się on bowiem w tej kategorii, co wynika z art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wskazującej, co należy rozumieć pod pojęciem dochodu utraconego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę Sąd uznał za uzasadnioną.
Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu skarżonej decyzji, przyznanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, zależy od spełnienia kryterium dochodowego na członka rodziny, co wynika z powołanych powyżej przepisów prawa. Nakładało to na organy obowiązek ustalenia w jakiej wysokości dochód rodzina skarżącej osiągnęła w roku 2016 i dokonania stosowanych przeliczeń w celu ustalenia czy przekroczone zostało kryterium dochodowe uzasadniające odmowę jego przyznania na pierwsze dziecko.
W uzasadnieniu organu I instancji wskazano, że dochód miesięczny rodziny skarżącej wnosi 810,64 zł, nie wskazując bliżej w jaki sposób kwota ta została wyliczona. Także organ II instancji rozpoznający odwołanie skarżącej nie poczynił w tym zakresie ustaleń wskazując jedynie że dochód męża skarżącej wynosił w roku 26.166,67 zł. i stanowił podstawę obliczenia wysokości dochodu na osobę w rodzinie. Przeliczenie tak przyjętego dochodu było błędne co słusznie podniosła skarżąca. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że na dochód rodziny skarżącej składają się zarobki męża skarżącej z dochód 4,61 ha gospodarstwa rolnego zbytego w grudniu 2016 r. Za trafne należy przyjąć stanowisko organu, iż zbycia gospodarstwa nie można uznać za dochód utracony, nie jest on bowiem objęty katalogiem wskazanym w art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Sąd jednakże nie mógł dokonać kontroli zaskarżonej decyzji, bowiem w tym zakresie ani w uzasadnieniu organu I instancji, ani też w uzasadnieniu II instancji brak jest ustaleń w jakiej wysokości przyjęto do obliczania dochodu rodziny dochód z gospodarstwa rolnego.
Uznając zatem, że w sprawie stan faktyczny w sprawie nie został należycie ustalony, Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia art. 7 i 77 § 1 kpa i stosownie do art. 145 § 1 pkt c i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.