Uzasadnienie
J. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, podając, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Dochód skarżącego stanowi emerytura w wysokości 1.027 zł. Wykazane wydatki miesięczne to: lekarstwa
- – 45,60 zł (11,40 zł tygodniowo); czynsz za mieszkanie – 330 zł; energia elektryczna – 58,95 zł; woda – 20 zł. Dodatkowo wnioskodawca nabył drzewo na opał za kwotę 700 zł. J. K. posiada dom o powierzchni [...] m2 oraz mieszkanie o powierzchni [...] m² w H. (zapisane na wnuka). Skarżący jest osobą w podeszłym wieku ([...] lat), schorowaną. Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 12 - 13). Do wniosku J. K. dołączył: odcinek za energię elektryczną oraz pokwitowanie opłaty czynszu za mieszkanie w H. (k. 15).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, tekst jednolity) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku J. K. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wskazał, iż jedynym źródłem jego miesięcznego dochodu jest emerytura w wysokości 1.027 zł. Wysokość uzyskiwanego dochodu bez wątpienia wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych wydatków skarżącego. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że J. K. jest osobą w podeszłym wieku i schorowaną. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.