Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2015 r. wydanym w sprawie niniejszej, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał radcy prawnemu A. O. pełnomocnikowi J. G. ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w kwocie 295,20 zł (wraz z doliczonym podatkiem VAT) oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika – 300,89 zł.
Radca prawny A. O. wniosła o sprostowanie wzmiankowanego postanowienia referendarza sądowego poprzez zmniejszenie kwoty wynagrodzenia przyznanej pełnomocnikowi za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji o doliczony podatek VAT tj. z kwoty 295,20 zł do 240 zł (w sprawie niniejszej za określoną wyżej czynność podatek VAT przy stawce 23% wynosi 55,20 zł). Pełnomocnik oświadczyła, że jest zatrudniona w kancelarii na podstawie umowy o pracę i nie jest płatnikiem podatku VAT (k. 58).
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. można z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia, jak i uzasadnienia (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 487). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku czy postanowienia.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpatrywanym przypadku nie zaistniały okoliczności określone treścią cytowanego przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a.
Przede wszystkim należy wskazać, że kwestię doliczania podatku VAT do wynagrodzenia przyznanego za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu reguluje § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490, tekst jednolity) stanowiący, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 (tj. za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zawarty w treści cytowanego ostatnio przepisu zwrot "sąd podwyższa o stawkę podatku..." stanowi o obowiązku doliczenia stawki podatku VAT do przyznanego wynagrodzenia pełnomocnika. Podsumowując, w obecnym stanie prawnym nie ma zatem możliwości niedoliczenia podatku VAT do kwoty zasądzonego wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
W konsekwencji wydane postanowienie jest zgodne z prawem, w sprawie nie wystąpiły przesłanki, które uzasadniałyby jego sprostowanie w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.