Uzasadnienie
B. i M. M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2012 r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym w bryle budynku, przyłączem elektrycznym, kanalizacją z szambem o pojemności 10 m3, studnią z przyłączem wodociągowym, placykiem 1,2 x 1,0 m na pojemniki na śmieci i ogrodzeniem działki oznaczonej na mapie ewidencyjnej gruntów nr geodezyjnym 20706/1 oraz zjazdem z drogi powiatowej obejmującym część działki o nr geodezyjnym 20705 przy ulicy K. w S.. Skarżący jednocześnie złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu ich wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wyłączną podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest grożąca w wyniku jego wykonania szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
Oceniając wniosek skarżących przez pryzmat wskazanych powyżej wymogów Sąd nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.
Wstrzymaniu podlegają wyłącznie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego polega na podjęciu działań prowadzących do zmian w układzie rzeczywistości w sposób dopasowujący ją do jego treści. Umocowaniem do podjęcia tych działań może więc być zarówno wynikający z tego aktu obowiązek, jak i uprawnienie. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nakładającego określone obowiązki jego adresat powinien wykazać, że podjęcie działań zmierzających do jego realizacji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe na okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżących nie może zostać uwzględniony. Zaskarżona przez nich decyzja ma charakter negatywny. Oznacza to, że nie jest źródłem jakichkolwiek obowiązków bądź uprawnień. Stanowi natomiast prawem przewidzianą formę odmowy uwzględnienia złożonego przez skarżącego wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania nieruchomości. Decyzja ta z istoty swej nie podlega wykonaniu, dlatego też nie można przyjąć, że wywołuje następstwa, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.