Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2004 r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 49b ust. 2, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106 poz. 1126 ze zm.) oraz art. 123 k.p.a. nakazał C. Ł. w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia przedłożenie następujących dokumentów:
- - oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością przy ul. [...] w G. na cele budowlane;
- - zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o z godności przedmiotowego obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
- - projektu zagospodarowania działki w 4 egzemplarzach, wykonanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane i przynależną do właściwej izby samorządu zawodowego wraz z kopiami uprawnień i zaświadczenia.
Decyzją z dnia 18 marca 2005 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na art. 49b ust. 2, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106 poz. 1126 ze zm.) oraz art. 123 k.p.a. nakazał C. Ł. rozbiórkę szklarni usytuowanej na posesji przy ul. [...] w G..
Uzasadniając organ stwierdził, iż do dnia wydania decyzji skarżący nie wykonał obowiązków nałożonych na niego postanowieniem z dnia 29 grudnia 2004 r.
W odwołaniu od tej decyzji skarżący podniósł, iż w zawiadomieniu o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego wskazano na wybudowanie szklarni. Nadto podał, iż orzeczony nakaz rozbiórki przyczyni się do poniesienia przez niego szkody.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 24 października 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W podstawie prawnej decyzji organ II instancji powołał się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 49b ust. 1, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207 poz. 2016). W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że skarżący wybudował przedmiotowy budynek bez wymaganego zgłoszenia, co obligowało do wszczęcia postępowania w oparciu o przepisy art. 49b prawa budowlanego. Z powodu nie wywiązania się przez skarżącego z obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia 29 grudnia 2004 r. nr [...], a w którym to nakazano skarżącemu przedłożenie określonych w ustawie dokumentów. Organ drugiej instancji tym samym uznał, iż skarżący nie dopełnił nałożonych na niego obowiązków, a zatem organ pierwszej instancji zgodnie z prawem wydał nakaz rozbiórki.
W skardze na powyższą decyzję skarżący ponowił argument, iż w zawiadomieniu o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego wskazano na wybudowanie szklarni, a organ przyjmujący zawiadomienie nie wniósł zastrzeżeń do znajdującej się na działce szklarni. Podniósł ponadto, iż przedmiotowa szklarnia, nazywana przez skarżącego "oranżeria-szklarenka" nie jest obiektem budowlanym.
W odpowiedzi na skargę, organ wskazał, iż zamiar wybudowania przedmiotowej szklarni powinien zostać zgłoszony przed przystąpieniem do realizacji zamierzenia inwestycyjnego. Przyjęte bez sprzeciwu zawiadomienie o zakończeniu budowy, na które powołuje się skarżący dotyczyło domu jednorodzinnego realizowanego w oparciu o pozwolenie na budowę, a wskazany w tym zawiadomieniu fakt wybudowania szklarni w warunkach samowoli nie może stanowić o zalegalizowaniu tego obiektu. Wskazał również, iż przedmiotową szklarnię należy uznać za tymczasowy obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Podawana przez skarżącego specyficzna nazwa nie jest ujęta w cytowanym przepisie, jednakże konstrukcja tego obiektu i sposób posadowienia potwierdza zasadność uznania przedmiotowego obiektu za tymczasowy obiekt budowlany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa.
W stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji budowa tymczasowych obiektów budowlanych – w tym przedmiotowej szklarni, wymaga zgodnie z art. 30 w związku z art. 29 pkt 12 prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi.
Zgodnie z treścią art. 3 pkt 5 prawa budowlanego przez pojęcie tymczasowego obiektu budowlanego należy rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż skarżący nie zgłosił zamiaru wybudowania przedmiotowej szklarni właściwemu organowi. Za takie zgłoszenie nie sposób uznać zawiadomienie o zakończeniu budowy, na które powołuje się skarżący, ponieważ dotyczyło domu jednorodzinnego realizowanego w oparciu o pozwolenie na budowę, a wskazany w zawiadomieniu fakt wybudowania szklarni w warunkach samowoli nie może stanowić o zalegalizowaniu tego obiektu.
W takiej sytuacji zastosowanie znajdował art. 49b prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W ust. 2 omawianego przepisu wskazano, iż jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo, w przypadku jego braku, ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni wymaganych dokumentów. Skarżący, zgodnie z powołanym przepisem, został zobowiązany do złożenia:
- - oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
- - zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o z godności przedmiotowego obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
- - projektu zagospodarowania działki w 4 egzemplarzach, wykonanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane i przynależną do właściwej izby samorządu zawodowego wraz z kopiami uprawnień i zaświadczenia.
Zgodnie z treścią ust. 3 art. 49b, w przypadku niespełnienia nałożonych obowiązków- przedłożenia cytowanych powyżej dokumentów, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego.
Znajdujący się na działce skarżącego tymczasowy obiekt budowlany o powierzchni około 12,0m2 pobudowany w roku 1998 wymagał zgłoszenia. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż skarżący nie przedstawił w zakreślonym terminie wymaganych dokumentów i tym samym nie wywiązał się z nałożonego przez organ obowiązku. Zważywszy na to, iż skarżący nie zgłosił budowy przedmiotowego obiektu, nie przedłożył wymaganych dokumentów powoduje, iż nakaz rozbiórki tego obiektu jest zgodny z prawem.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.