Uzasadnienie
W dniu 9 października 2001 r. H. L. wniósł do Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję Burmistrza Gminy.
Z akt sprawy wynika, iż decyzja ta została utrzymana w mocy rozstrzygnięciem Wojewody z dnia 8 lutego 1999 r., doręczonym skarżącemu w dniu 11 lutego 1999 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chybaże skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Art. 52 § 2 tej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Decyzja wydana przez Burmistrza Gminy jest decyzją wydaną w I instancji.
Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Właściwy do rozpatrzenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Stosowne pouczenie, o terminie i trybie przysługującego mu prawa do wniesienia odwołania do Wojewody skarżący otrzymał wraz z decyzją.
Z akt sprawy wynika, że odwołanie takie zostało wniesione przez inną stronę tego postępowania, a decyzję organu II instancji doręczono skarżącemu w dniu 11 lutego 1999 r. Również i ta decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (por. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy).
Skarżący skargę wniósł w dniu 9 października 2001 r., a więc z ponad dwuletnim uchybieniem terminu. Również z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a. skarga podlegałaby odrzuceniu.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na wskazanych wyżej podstawach prawnych orzekł, jak w sentencji postanowienia.