Uzasadnienie
W dniu 7 stycznia 2008 roku S. B. oraz J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisane wyżej postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2007 roku – składając je błędnie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zamiast do organu, który wydał zaskarżone postanowienie.
Skarga została w dniu 18 stycznia 2008 roku przekazana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego według właściwości Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.
Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 13 grudnia 2007 roku wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - postanowieniem z dnia 3 marca 2008 roku, odrzucił przedmiotową skargę, jako wniesioną po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Odpis postanowienia doręczono skarżącym w dniu 11 marca 2008 roku.
W dniu 17 marca 2008 roku skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnili, że złożyli skargę do organu pierwszej instancji, ponieważ zostali wprowadzeni w błąd przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którzy ustnie poinformowali ich, że taka droga złożenia skargi jest dopuszczalna. Skarżący wskazali także, iż niezachowanie terminu do wniesienia skargi zostało spowodowane opieszałością pracowników organu I instancji, którzy przekazali skargę organowi odwoławczemu ze znacznym opóźnieniem.
Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przy czym brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu skarżący - wbrew treści art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, to jest nie wykazali aby po ich stronie wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi.
Zaskarżone postanowienie, czego skarżący nie kwestionują, zostało im doręczone wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi. Z pouczenia wynikało jasno, że skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, tj. za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nie zastosowanie się przez skarżących do ww. pouczenia należało zatem ocenić, jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi, która powstała z winy skarżących. Gdyby bowiem skarżący dochowali należytej staranności w dokonaniu czynności polegającej na wniesieniu skargi, wnieśliby skargę zgodnie z otrzymanym pouczeniem tj. do organu właściwego, z zachowaniem ustawowego terminu.
Zdaniem Sądu okoliczności podnoszone przez skarżących we wniosku nie mogły stanowić podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Nie wykluczały bowiem winy skarżących w niezastosowaniu się do prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2007 roku i z tej przyczyny - na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.