Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 153 poz. 1270), zaś dotychczasowe przepisy stosuje się jedynie co do wpisu i innych kosztów sądowych.
Pismem, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 19 stycznia 2004r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę i domagał się zwrotu uiszczonego wpisu sądowego oraz zasądzenia na rzecz skarżących od organu administracji kosztów zastępstwa procesowego. Jak wynika z pisma, przyczyną cofnięcia skargi jest wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji przez stwierdzenie jej nieważności decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2003r. nr [...] utrzymaną w mocy przez decyzję tego organu z dnia 17 listopada 2003r. nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych i treści decyzji nadesłanej przez stronę skarżącą stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji nastąpiło po wszczęciu i przeprowadzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze odrębnego postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji – już po wniesieniu przez skarżących skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Sąd, będąc związany cofnięciem skargi, postanowił umorzyć postępowanie i zwrócić uiszczony przez skarżącego wpis sądowy na podstawie art. 60 w związku z art. 161§1 pkt 1 oraz art. 232§1 pkt 1a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast kwestię rozliczenia ponoszonych przez strony kosztów postępowania regulują przepisy działu V rozdział I Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadą określoną w art. 199 ustawy jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepisem szczególnym, odnoszącym się do umorzenia postępowania przed sądem administracyjnym jest art. 201 § 1 i 2 ustawy, który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy, zaś w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio. Art. 54§3 ustawy dotyczy sytuacji, w której organ administracji uwzględnia skargę, przed rozpoczęciem rozprawy, zaś art. 118§2 ustawy dotyczy umorzenia postępowania w wyniku postępowania mediacyjnego.
Art. 54§3 ustawy jest odpowiednikiem przepisu art. 38§2 dotychczas obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (D.U. 74 poz. 368 z późn. zmianami). W orzecznictwie sądowym wykształconym na tle stosowania art. 38 § 2 ustawy o NSA, które zachowuje aktualność również i pod rządami Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi wskazywano wielokrotnie, że jedynym trybem weryfikacji zaskarżonej do sądu decyzji, możliwym do zastosowania przez organ administracji jest uwzględnienie skargi w trybie powołanego przepisu (obecnie art. 54§3 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi), nie jest natomiast dopuszczalne wszczęcie przez organ administracji - po wniesieniu skargi - postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Tryb postępowania wynikający z art. 54§3 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi jest odmienny od trybu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej uregulowanego przepisami art. 156 – 160 k.p.a. Zatem stwierdzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nieważności zaskarżonej decyzji w trybie innym niż art. 54§3 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi lub art.38§2 ustawy o NSA i w konsekwencji cofnięcie skargi przez skarżącego nie rodzi w świetle art. 201 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnym po stronie skarżącej uprawnienia do żądania zwrotu kosztów zastępstwa procesowego od organu administracji.
Zatem wniosek skarżących o zasądzenie na ich rzecz kosztów zastępstwa procesowego nie mógł zostać uwzględniony z powodu braku podstaw prawnych.