Uzasadnienie
G. M. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 27 lutego 2001 r., nr [...] utrzymującą w mocy własna decyzje z dnia 22 września 2000r., [...], wydana na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami recesji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie o przyznanie uprawnień kombatanckich.
Przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd organ administracji wznowił postępowanie w w/w sprawie i w dniu 26 czerwca 2003 r. wydała decyzję merytoryczną, nr [...], którą uchylił własne decyzje i przyznał skarżącej uprawnienia kombatanckie z tytułu osadzenia w obozie przesiedleńczym w Łodzi w 1940r.
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U.02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (D.U.153 poz.1270).
Stosownie zatem do art. 161§ 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) Sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania gdyż postępowanie sądowe- po uchyleniu zaskarżonej decyzji i uwzględnieniu przez organ administracji w całości żądania G. M. - stało się bezprzedmiotowe.