Uzasadnienie
3 II SA/Gd 1174/03
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 lipca 2003 r. sygn. akt [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 2 ust. 1 pkt. 1, art. 5 ust. 1 pkt 4 i ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71 poz. 734 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 30 grudnia 2002 r. w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego A. W. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że po rozpatrzeniu wniosku A. W. organ I instancji odmówił jej przyznania dodatku mieszkaniowego z uwagi na fakt przekroczenia powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego. Prezydent Miasta wskazał, że dodatek mieszkaniowy nie przysługuje, jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu przekracza normatywną powierzchnię o więcej niż:
- 1) 30 % albo
- 2) 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%.
Ponieważ w niniejszej sprawie te ograniczenia zostały przekroczone decyzja musiała być odmowna
W odwołaniu strona podała, że syn L. W. przebywa za granicą i utrzymuje się tam z dorywczej pracy. Obecnie znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej i prosi o ponowne rozpatrzenie sprawy dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu swojej decyzji SKO wskazało, że zgodnie z zapisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, świadczenie to przysługuje najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych.
Zgodne z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać dla 4 osób – 55 m.2. Natomiast powierzchnia przedmiotowego lokalu wynosi 60,01 m2. Według przepisu art. 5 ust. 5 tej ustawy, na który powoływał się organ I instancji, dodatek może być przyznany, także gdy powierzchnia użytkowa lokalu przekracza normatywną powierzchnię użytkową ale o nie więcej niż 30 % albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %.
W niniejszej sprawie udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej wynosi 78,58%, zatem przekracza wyznaczone ograniczenia. W związku, z czym należało odmówić dodatku mieszkaniowego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. W. wiosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca stwierdziła, że powierzchnia mieszkalna (trzy pokoje i kuchnia) wynosi 39,30 m2., a nie jak przyjął organ 47,16 m2.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując uzasadnienie zawarte w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sądy administracyjne zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Warunkiem przyznania dodatku mieszkaniowego jest spełnienie kryterium dochodowego i powierzchniowego. Aby otrzymać dodatek mieszkaniowy zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dla czteroosobowej rodziny normatywna powierzchnia nie może przekroczyć 55 m2. Wyjątek od tej normy ustanawia art. 5 ust. 5, który pozwala przyznać dodatek, jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż:
- 1) 30 % albo
- 2) 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %.
Przepis ten rozróżnia dwie odrębne sytuacje. W pierwszej można przyznać świadczenie, gdy przekroczenie powierzchni normatywnej jest nie większe niż 30 %. W drugim przypadku można przyznać świadczenie, gdy przekroczenie jest większe, niż 30% ale mniejsze niż 50 %, jednak tylko pod warunkiem, gdy udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60 %. W ocenie Sądu oba organy administracyjne nieprawidłowo zinterpretowały omawiany przepis odnosząc warunek określony w pkt. 2 do sytuacji, gdy norma została przekroczona o mniej niż 30 %. Takie rozumienie przepisu byłoby dopuszczalne w przypadku gdyby przepis był zredagowany w jednym zdaniu i nie ustanawiał dwóch wartości 30 % i 50 %. Logiczne jest, że ustawodawca chcąc wprowadzić dodatkowy wymóg udziału powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej dla obu sytuacji przewidzianych w pkt 1 i 2 posłużyłby się tylko jedna większą skalą (tj. 50 %).
W sprawie A. W. przekroczenie powierzchni normatywnej jest nie większe niż 30 %, a więc zastosowanie ma art. 5 ust. 5 pkt. 1 ww. ustawy i przysługiwać będzie jej dodatek mieszkaniowy, jeśli spełnia ona kryterium dochodowe. Wyjaśnienia wymaga rozbieżność powierzchni wynikająca z wniosku o dodatek mieszkaniowy oraz decyzji przydziałowej.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.