Uzasadnienie
II SA/ Gd. 1209/ 03
Postanowieniem z dnia 10 maja 2003r. nr [...] TWS Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane / Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm./ po ponownym rozpoznaniu sprawy dotyczącej odstąpienia od warunków udzielonych w pozwoleniu nr [...] z dnia 12 września 1989r. na budowę warsztatu motoryzacyjnego na terenie położonym w G.- J. przy ul. [...] oraz decyzji z dnia 20 grudnia 1995r. nr [...] zezwalającej na wprowadzenie funkcji mieszkalnej do budynku warsztatu motoryzacyjnego umorzył postępowanie administracyjne w sprawie.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Wydział Rozwoju Regionalnego Urzędu Wojewódzkiego badając w trybie odwoławczym sprawę udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku warsztatowo- mieszkalnego przy ul. [...] w G. stwierdził, że w omawianym budynku wprowadzono zmiany w stosunku do zatwierdzonej dokumentacji i przekazał pismem z dnia 16 września 2002r. sprawę dotyczącą przedmiotowego budynku do Inspektoratu w celu załatwienia zgodnie z właściwością.
Organ wskazał, że w tej sprawie wydał decyzję z dnia 15 czerwca 2002r. nakazującą rozbiórkę dwóch kabin lakierniczych. Decyzja ta jest ostateczna a nałożony nią nakaz został wykonany. Jednak organ II instancji administracji architektoniczno- budowlanej w wyżej wymienionym piśmie z 16 września 2002r. wskazał, że w prowadzonym postępowaniu organ nadzoru budowlanego nie odniósł się do pozostałych zmian w stosunku do udzielonego pozwolenia na budowę dokonanych w trakcie realizacji budynku. Wobec powyższego powołując się na wyżej wymienione pismo z 16 września 2002r. Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu 5 grudnia 2002r. wizję lokalną na posesji przy ul. [...]w G.- J. W wyniku oględzin organ I instancji poczynił następujące ustalenia:
Na posesji przy ul. [...] wybudowano budynek warsztatowo- mieszkalny na podstawie pozwolenia z dnia 12 września 1989r. na budowę warsztatu motoryzacyjnego oraz na podstawie decyzji z dnia 20 grudnia 1995r. zezwalającej na wprowadzenie funkcji mieszkalnej do budynku warsztatu. Budynek został zrealizowany z następującymi zmianami. - w pierwszej hali / według dokumentacji pom. II/ II stanowiska naprawcze/ w ścianie zewnętrznej od strony południowej wykonano okna – 2 sztuki, w ramach stalowych, przeszklone szybami podwójnymi bez możliwości otwierania
- - w drugiej hali / według zatwierdzonej dokumentacji pom. I/ IV stanowiska naprawcze/ wykonano ściankę działową murowaną z dwoma otworami okiennymi i stolarką drzwiową, dodatkowe schody prowadzące do piwnicy, w ścianie zewnętrznej od strony wschodniej wykonano okna- 2 sztuki, w ramach stalowych, przeszklone szybami podwójnymi bez możliwości otwierania. Jedno z wrót zostało zasłonięte poprzez przemurowanie z bloczków gazobetonowych
- - w ścianie wewnętrznej pomiędzy pomieszczeniem biurowym a drugą halą zmniejszono otwór okienny
- - w części socjalno- biurowej na parterze zmieniono układ stolarki drzwiowej, natomiast funkcja pomieszczeń pozostała bez zmian
- - w części mieszkalnej na pierwszym piętrze zmieniono układ ścianek działowych w pom. 1.3, 1.2 wg dokumentacji
- - z załączonego do akt pomiaru powykonawczego budynku wynika, że ściana zewnętrzna od strony wschodniej, drugiej hali / pom. I/ IV/ z otworami okiennymi jest przybliżona do granicy działki na odległość 3,65 m/ narożnik południowo- wschodni /,
- - hala pierwsza / pom. II/ II/ została zmniejszona na szerokości z12.18 m na 10,63 m.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że wobec wykonania robót w sposób odbiegający od warunków z pozwolenia na budowę w dniu 18 grudnia 2002r. wydał na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego decyzję nakazującą A. O. likwidację otworów okiennych – 2 sztuki zlokalizowanych w ścianie zewnętrznej hali nr [...] od strony wschodniej budynku oraz nakazującą przedłożenie w terminie do 31 marca 2003r. stosownych dokumentów dotyczących wykonanych z odstępstwami od pozwolenia na budowę robót w przedmiotowym budynku warsztatowym. Organ II instancji uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania stwierdzając, że z informacji udzielonej pisemnie przez A. O. organowi II instancji wynika, że zakończono prace związane z likwidacją otworów okiennych w hali nr [...]. Ponieważ samowolne wykonanie okien stanowiło zasadnicze odstępstwo od udzielonego pozwolenia na budowę, organ odwoławczy podał, że w tej sytuacji organ I instancji powinien sprawdzić czy w/ wym. otwory okienne zostały faktycznie zamurowane i w zależności od ustaleń podjąć odpowiednie rozstrzygnięcie.
W dniu 24 kwietnia 2003r. organ I instancji ponownie przeprowadził wizję lokalną na posesji przy ul. [...], w trakcie której stwierdzono, że w budynku hali nr [...] warsztatu motoryzacyjnego zostały zamurowane 2 otwory okienne zlokalizowane w ścianie zewnętrznej od strony wschodniej. Otwory zostały przemurowane pustakami gazobetonowymi i otynkowane. W wyniku tych prac powstała pełna ściana warsztatu od strony wschodniej, która jest oddalona od granicy działki 3, 65 m / narożnik budynku od strony południowej/, tym samym spełnione zostały warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki. Organ ustalił, że pozostałe zmiany wprowadzone w trakcie realizacji budynku warsztatowo- mieszkalnego należy uznać za zmiany nie odstępujące w sposób istotny od zatwierdzonego pozwolenia na budowę i w związku z tym powinny być rozpatrzone przez organ administracji architektoniczno- budowlanej stosownie do zapisów art. 57 ust. 2 prawa budowlanego w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na użytkowanie.
Organ wskazał, że w związku z brakiem podstaw do działania organów nadzoru budowlanego, z uwagi na likwidację wyżej opisanych otworów okiennych, spełnione zostały warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W konsekwencji organ ustalił, że postępowanie administracyjne w sprawie odstąpienia od warunków udzielonych w pozwoleniu na budowę z dnia 12 września 1989r. na budowę warsztatu oraz w decyzji z dnia 20 grudnia 1995r. zezwalającej na wprowadzenie funkcji mieszkalnej stało się bezprzedmiotowe.
S. i M. K. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i odmowę udzielenia zgody na użytkowanie warsztatu motoryzacyjnego.
W uzasadnieniu podnieśli, że nie wyrażają zgody na legalizację i użytkowanie warsztatu samochodowego- blacharskiego o pow. 644,5 m kw. Ponieważ inwestycja została wybudowana niezgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego "[...] ‘’, to wszystkie decyzje sprzeczne z planem są nieważne. Inwestycja powstała w latach 1991- 2002, a więc w okresie obowiązywania tego planu. Inwestor Pan O. posiadał pierwotnie zezwolenie z 1989r. na warsztat samochodowy dwustanowiskowy, tymczasem rozpoczął on nielegalnie rozbudowę / budując nielegalne budynki / - rozbudował warsztat o lakiernię i blacharnię na łącznie 6 stanowisk. Odwołujący zarzucili, że decyzja zmierza do zalegalizowania samowoli budowlanej.
Odwołujący zarzucili, że samowolą budowlaną jest zbudowanie hal warsztatowych: dwóch, o których jest informacja w dokumentach jak i trzeciej, której istnienie się zataja /brak jest o nich mowy w dokumentach/.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 18 lipca 2003r/ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane / tekst jednolity: Dz. U. nr 106 z 2000r., poz. 1126/ po rozpatrzeniu odwołania M. i S. K. od umarzającej postępowanie dotyczące udzielonego pozwolenia na budowę warsztatu motoryzacyjnego:
1/ uchylił zaskarżoną decyzję w całości 2/ umorzył postępowanie administracyjne sprawie wybudowania warsztatu motoryzacyjnego z funkcją mieszkalną przy ul. [...] w G. z istotnymi odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę z dnia 12 września 1989r. oraz decyzji zezwalającej na wprowadzenie funkcji mieszkalnej do budynku z dnia 20 grudnia 1995r. polegającymi na wykonaniu otworów okiennych w ścianie zewnętrznej od strony wschodnie budynku w odległości 3,65 m od granicy działki.
W uzasadnieniu decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przytoczył ustalenia dokonane przez organ I instancji stwierdzając, że organ prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Jednak organ II instancji ustalił, że sentencja zaskarżonej decyzji nie precyzuje jednoznacznie w jakiej sprawie umorzono postępowanie. W tej sytuacji, z tej przyczyny organ II instancji uchylił omawianą decyzję i orzekł zgodnie z przytoczoną wyżej sentencją.
Odnosząc się do treści odwołania organ stwierdził, że omawiany budynek warsztatowo- mieszkaniowy został wybudowany na podstawie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę oraz na postawie obowiązującego wówczas planu zagospodarowania przestrzennego zespołu dzielnic G.- P. Unormowania planu uchwalonego w 1998r. nie mogą wpływać na ocenę zgodności z prawem pozwolenia na budowę, wydanego inwestorowi przed wejściem w życie tego planu. Organ II instancji stwierdził również że zarzut dotyczący ilości stanowisk roboczych w warsztacie jest chybiony, ponieważ zgodnie z projektem technicznym warsztatu motoryzacyjnego przy ul. [...] stanowiącym integralną część prawomocnej decyzji z dnia 12 września 1989r. o pozwoleniu na budowę w hali nr [...] przewidziano 4 stanowiska naprawcze i hali nr [...]- 2 stanowiska naprawcze.
M.i S. K. złożyli skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku wnosząc o wyłączenie z działalności warsztatu motoryzacyjnego jego funkcji uciążliwych, jakim są stanowiska blacharskie.
W uzasadnieniu skargi skarżący podali, że w 1989r. kupili od A. O. część działki położonej w G. J. przy ul. L. z przeznaczeniem na budowę domu, przy czym dotychczasowy właściciel działki poinformował kupujących, że na zakupionej działce nie wolno prowadzić działalności gospodarczej z uwagi na ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego. Nie poinformował natomiast skarżących, że w 1989r. otrzymał pozwolenie na budowę warsztatu. Po zakupie działki skarżący wystąpili o wydanie niezbędnych do budowy zezwoleń. Wówczas otrzymali warunki zagospodarowania inwestycji w, których w rubryce " warunki wynikające z ochrony środowiska " wpisano działalność usługowa przewidywana w sąsiedztwie wraz z zabudową mieszkaniową nie może powodować uciążliwości i zagrożeń z zakresu ochrony środowiska. W informacji tej wbrew treści art. 9 kpa nie wpisano, że działalność usługowa w sąsiedztwie to warsztat samochodowy z funkcją wiodącą blacharstwo samochodowe.
Skarżący podnieśli, że nakazanie panu Owsianemu dokonania nieznacznych poprawek jest oczywiście niewystarczające w sytuacji, gdy obiekt pogarsza w sposób istotny stan środowiska naturalnego, jest niezgodny z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, uniemożliwia skarżącym korzystanie z ich własności zgodnie z przeznaczeniem, a istotne naruszenia prawa czynią inwestycję samowolą budowlaną. Skarżący wskazali, że po sprzedaży im części działki powstał dla obu tych działek nowy stan prawny/ zmieniła się granica działek, ich powierzchnia /. W związku z powyższym według skarżących sprawę inwestycji pana O. należy rozpatrywać w warunkach aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Pan O. działał z premedytacją i nie informował skarżących o fakcie posiadania zezwolenia na budowę warsztatu, którego realizacja faktycznie nastąpiła w latach 1998- 2002r. po uzyskaniu środków ze sprzedaży części działki, na adaptację i rozbudowę pomieszczeń magazynowych, które znajdowały się na działce.
Skarżący podnieśli, że obecnie obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego wyklucza zalegalizowanie budowli zrealizowanej z licznymi odstępstwami i powołali się na wyrok tut Sądu w sprawie II SA/ Gd. 3119/ 01, w treści którego Sąd ustalił, że roboty budowlane wykonane samowolnie z naruszeniem ustaleń i warunków zabudowy określonych w pozwoleniu na budowę podlegać muszą ocenie dokonywanej przez organy w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa, a zatem również przepisy prawa miejscowego, do których należy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Nadto skarżący podnieśli, że przedmiotowy warsztat posadowiony jest w odległości mniejszej aniżeli 4 metry od budynków mieszkalnych stanowiących własność stron, a posadowionych na działce sąsiedniej co narusza przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie / Dz. U. z 1995r. nr 15, poz. 140 ze zm./.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ II instancji w szczególności podkreślił, że budynek warsztatowo- mieszkaniowy został wybudowany na podstawie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę oraz na podstawie obowiązującego wówczas planu zagospodarowania przestrzennego zespołu dzielnic G.- P. Unormowania Planu uchwalonego w 1998r. nie mogą wpływać na ocenę zgodności z prawem pozwolenia na budowę wydanego inwestorowi przed wejściem w życie tego planu.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm/.
Art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów Administracyjnych / Dz. U. nr 153, poz. 1269/ stanowi, że sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie zaś z art. 134 § 1 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutów skarżących o niezgodności z planem zagospodarowania przestrzennego zrealizowanej inwestycji polegającej na wybudowaniu warsztatu motoryzacyjnego z funkcją mieszkalną Sąd uznał, że zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 22 sierpnia 1989r. organ administracji po rozpatrzeniu zgodności wniosku A. O. z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zespołu portowo- miejskiego G.- G., zatwierdzonego uchwałą nr [...] PMRN w G. z dnia 20.
- 08. 1962r. oraz z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego G.- P. zatwierdzonym uchwałą MRN nr [...] z 28.
- 05. 1988r. ustalił lokalizację warsztatu motoryzacyjnego w G.-J. W., przy ul. [...]/ część działki nr [...]/ zgodnie z informacją o terenie z 21.04. 1989r. wydaną przez Wydział Urbanistyki i Nadzoru Budowlanego. W decyzji o lokalizacji warsztatu motoryzacyjnego podano, że program inwestycji obejmuje budowę warsztatu motoryzacyjnego o powierzchni całkowitej 876 m² i o kubaturze 3378m³ i zatrudnieniu 5 osób, dołączono załącznik graficzny ustalający teren, którego decyzja dotyczy i wskazano, że straci swoją ważność jeżeli inwestor w terminie 3 lat od daty jej wydania nie wystąpi o pozwolenie na budowę. Jednocześnie zobowiązano inwestora do opracowania planu zagospodarowania inwestycji i uzyskania decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego inwestycji oraz pozwolenia na budowę. Po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30 sierpnia 1989r. zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zespołu dzielnic G. P. zatwierdzonego uchwałą nr [...] MRN w G. z dnia 28.
- 05. 1988r. i zgodnie z materiałami do miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego J. W. organ administracji wydał w dniu 12 września 1989r. decyzję na mocy której zatwierdził pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan zagospodarowania działki budowlanej położonej w J. przy ul. [...] nr [...] objęty załącznikiem / plan plus projekt techniczny/, który stanowi integralną część decyzji i udzielił pozwolenia A. O. na realizację następujących obiektów objętych planem zagospodarowania działki: obiektu warsztatowego i zbiornika na ścieki typowego. Inwestora zobowiązano do przestrzegania warunków zawartych w uzgodnieniach z zainteresowanymi stronami oraz w pouczeniu.
Zgodnie z projektem technicznym dotyczącym warsztatu motoryzacyjnego projekt obejmował zabudowę / obiekt/ w kształcie litery L, boksy warsztatowe po bokach części administracyjno- magazynowej, podpiwniczonej o dwóch kondygnacjach.
Zgodnie z charakterystyką obiektu opartą na informacji o terenie w projekcie podano, że inwestor przewiduje realizację warsztatu rzemieślniczego – Blacharstwo samochodowe. Warsztat zlokalizowany będzie na terenie przewidzianym pod rzemiosło uciążliwe.
Warsztat będzie składał się z trzech podstawowych części.
Część pierwsza to pomieszczenia socjalne
Część druga pomieszczenie do rozbrajania i uzbrajania pojazdów.
Część trzecia pomieszczenia prac blacharskich.
Proces technologiczny przewiduje następujące czynności:
a/ przyjęcie pojazdu b/ rozbrojenie pojazdu- wyjęcie reflektorów, klamek itp.
c/ prostowanie elementów zniszczonych, d/ spawanie elementów nowych.
Wskazano, że w trakcie w/wym. czynności powstawać będzie hałas o zróżnicowanym poziomie głośności/ np. w pomieszczeniu prac blacharskich 90 dB/. W projekcie przeprowadzono obliczenia dotyczące poziomu hałasu w tym na granicach działki. We wnioskach i zaleceniach podano, że z przeprowadzonych obliczeń wynika, że projektowany warsztat blacharski nie będzie powodował nadmiernej uciążliwości dla otoczenia pod warunkiem:
a/ wszystkie prace naprawcze prowadzone będą wewnątrz pomieszczeń przy zamkniętych wrotach i oknach b/ wentylowanie pomieszczeń będzie następować za pomocą wentylacji mechanicznej i grawitacyjnej.
Projekt wentylacji mechanicznej powinien uwzględniać jedną wentylatornię wywiewno- nawiewną zlokalizowaną w piwnicy budynku c/ granice działki należy obsadzić pasem zieleni szczególnie na kierunku budynków mieszkalnych d/ izolacyjność okien i wrót nie będzie mniejsza od 20 dB.
Decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 12 września 1989r. nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, tym samym stała się podstawą dla realizacji obiektu objętego tą decyzją na warunkach w niej opisanych. Decyzja ta była zgodna z ówczesnym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym dla terenu objętego inwestycją. Treść decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z ustaleniami zawartymi w projekcie budowlanym decyduje o zakresie udzielonego pozwolenia na budowę. W świetle powyższego ustalić należy, że na działce nr przy ul. [...] [...] inwestor mógł zrealizować warsztat samochodowy, który zakresem swej działalności obejmuje blacharstwo samochodowe. Domaganie się przez skarżących wyłączenia z działalności warsztatu stanowisk blacharskich nie znajduje zatem uzasadnienia. Postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miasta nr [...] z dnia 17 czerwca 1998r., z których wynika że nieruchomość na której usytuowany jest warsztat samochodowy należący do inwestora należy do strefy mieszanej usługowo- mieszkaniowej i dotyczą jej unormowania strefy wszelkich form budownictwa mieszkaniowego i usługi / z wyłączeniem zakładów obsługi samochodów, warsztatów samochodowych, stacji paliw/ nie mogą podważyć legalności / zgodności z prawem/ pozwolenia na budowę wydanego w 1989r. a więc wówczas gdy nie obowiązywał plan z 1998r. faktycznie zakazujący lokalizacji warsztatów samochodowych na terenie, którego dotyczy rozpatrywana sprawa.
Pozwolenie na budowę wydane w dniu 12 września 1989r. było zgodne z wówczas obowiązującym planem. Powołanie się przez skarżących na to, że obecnie obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego wyklucza zalegalizowanie budowli zrealizowanej z licznymi odstępstwami co powoduje, w konsekwencji, że roboty budowlane wykonywane samowolnie z naruszeniem ustaleń i warunków zabudowy określonych w pozwoleniu na budowę podlegać muszą ocenie dokonywanej w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa, a zatem również przepisy prawa miejscowego / miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego/ jest oczywiście zasadny, lecz nie może stanowić podstawy dla domagania się likwidacji warsztatu samochodowego - jego funkcji blacharskiej przewidzianej w ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę.
Należy bowiem wskazać, że powoływane przez skarżących tryb postępowania dotyczy sytuacji w której inwestor realizuje roboty nie objęte pozwoleniem na budowę lub realizuje roboty objęte pozwoleniem na budowę lecz z odstępstwami od udzielonego pozwolenia.
W niniejszej sprawie zostało wszczęte postępowanie w sprawie prowadzenia, wykonania robót budowlanych, obiektu budowlanego z istotnymi odstępstwami od udzielonego pozwolenia na budowę. Postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte już w dniu 17 listopada 2000r.i było prowadzone zarówno z udziałem inwestora A. O., jak i z czynnym udziałem skarżących. W powoływanym piśmie z dnia 16 września 2002r. organ architektoniczno- budowlany wskazał, że w prowadzonym postępowaniu dotyczącym zmian w stosunku do udzielonego pozwolenia na budowę organ nadzoru budowlanego nakazał likwidację funkcji lakierniczej, jednakże nie odniósł się do pozostałych zmian dokonanych w trakcie realizacji budynku, w szczególności do usytuowania obiektu w odległości 3,65 m ścianą z oknami od wschodniej granicy nieruchomości.
Organ II instancji rozpoznając odwołanie skarżących przywołał jako podstawę rozstrzygnięcia art. 105 kpa stanowiący, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, tym samym potwierdzając prawidłowość decyzji organu I instancji /organ II instancji sprecyzował sprawę w jakie umorzono postępowanie/.
Sąd zważył, że w istocie postępowanie w sprawie toczyło się na skutek wniosku skarżących o prowadzeniu, w ich ocenie, prac budowlanych niezgodnie z prawem i niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Zatem organ odwoławczy winien rozpoznać merytorycznie odwołanie skarżących mając na uwadze, że postępowanie toczy się z wniosku skarżących, a nie wskutek powoływanego pisma z 19 września 2002r. W piśmie tym organ architektoniczno- budowlany wskazał, że nie jest zakończone postępowanie w sprawie odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę. Skoro postępowanie toczyło się z wniosku skarżących organ II instancji winien dokonać oceny postępowania prowadzonego przed organem I instancji w świetle zasad postępowania administracyjnego określonego w szczególności przepisach art. 7, 9, 10 §1 kpa, przewidujących obowiązek organów administracji informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalanie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego i czuwania by strony te nie poniosły szkody na skutek nieznajomości prawa, jak też nakazujących organom administracji podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Nadto art.10 § 1 kpa stanowi, że przed wydaniem decyzji organ winien umożliwić stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Wskazać też należy, że organ II instancji rozpoznając odwołanie, wbrew wyżej przytoczonym zasadom postępowania, nie odniósł się do zarzutu podniesionego przez skarżących, w którym wskazywali oni, że na terenie nieruchomości, na której wybudowany został warsztat samochodowy z funkcją mieszkalną istnieją 3 hale warsztatowe, tymczasem informacje w dokumentach dotyczą tylko 2 hal. W tym zakresie wskazać należy, że jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji skarżący w interwencji złożonej w Urzędzie Miejskim, przekazanej Inspektorowi Nadzoru Budowlanego podawali, że wnoszą o nie wprowadzania działalności uciążliwej w obiekcie oraz podawali, że na terenie położonym w G.- J. przy ul. [...] funkcjonują 3 hale, w sytuacji gdy w dokumentach znajdują informacje tylko o 2 halach. Organ II instancji nie odniósł się do przytoczonego zarzutu podniesionego w odwołaniu, jak też nie ustalił w ogóle czy trzecia hala, o której mowa w odwołaniu istnieje i czy jej położenie na nieruchomości przy ul. [...] ma w ogóle związek z rozpatrywaną sprawą.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Organ drugiej instancji winien zatem merytorycznie rozpoznać odwołanie skarżących od decyzji mając na uwadze poczynione wyżej ustalenia, a mianowicie że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane przez skarżących oraz mając na uwadze przytoczone wyżej zasady postępowania administracyjnego.
Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art.152 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem obligatoryjne tylko w przypadku, gdy zaskarżona decyzja nadaje się z istoty swej do wykonania. Ponieważ zaskarżona i uchylona decyzja nie podlegała wykonaniu, orzekanie o możliwości jej wykonania było bezprzedmiotowe.