Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 maja 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. S. na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2009r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009r. Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 6 maja 2009r.
Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokata J. S., któremu skarżąca w dniu 17 sierpnia 2009 r. udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądami administracyjnymi.
Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 30 lipca 2009r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego zażalenia domagając się jednocześnie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. Wniosek zawiera oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. d) powołanego rozporządzenia wynosi 120 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę146,40 zł.
Z tych względów Sąd, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.