Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. K. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku (dalej jako "organ drugiej instancji" lub "WINB") z dnia 8 grudnia 2022 r. w przedmiocie ponaglenia dotyczącego niewykonania wyroku w sprawie remontu głównych rozdzielnic zasilających w energię.
W dniu 20 lutego 2023 r. stronie doręczono odpis ww. postanowienia wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu, oraz o konieczności sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, albo rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Skarżący wniósł za pośrednictwem tutejszego Sądu sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga kasacyjna została przez stronę nadana w dniu 13 kwietnia 2023 r.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną Skarżącego, jako wniesioną po terminie, a ponadto sporządzoną i podpisaną osobiście przez Skarżącego, wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a.
W dniu 29 maja 2023 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 lutego 2023 r.
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis ww. postanowienia został doręczony stronie w dniu 14 lipca 2023 r.
Pismem z dnia 17 lipca 2023 r., nadanym w dniu 25 lipca 2023 r., Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 30 czerwca 2023 r., a także ponowną skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 14 lutego 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga kasacyjna wniesiona pismem z dnia 17 lipca 2023 r. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączaniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wraz z orzeczeniem.
Ponadto Sąd zauważa, że przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.).
Jak zaś wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów.
Jak stanowi art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd zauważa, że postanowienie z dnia 14 lutego 2023 r. zostało doręczone Skarżącemu – wraz z odpowiednim pouczeniem – dnia 20 lutego 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 31 akt sądowych). Skarga kasacyjna od powyższego orzeczenia winna być zatem wniesiona do dnia 22 marca 2023 r.
Pismo z dnia 17 lipca 2023 r., zatytułowane jako "zażalenie", jednakże z uwagi na swoją treść uznane zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 6 września 2023 r. za skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 14 lutego 2023 r., zostało nadane w placówce pocztowej dopiero dnia 25 lipca 2023 r., a więc ponad pięć miesięcy po upływie ustawowego terminu przewidzianego na wniesienie skargi kasacyjnej. Ponadto, pismo to zostało sporządzone i podpisane osobiście przez Skarżącego.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna z dnia 17 lipca 2023 r. została wniesiona zarówno z uchybieniem terminu, jak i z naruszeniem wymogów art. 175 § 1 p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Jednocześnie Sąd nadmienia, że naruszenie przymusu adwokacko-radcowskiego nie stanowi braku formalnego skargi kasacyjnej, który podlegałby uzupełnieniu (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 571/10; wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").
Dodatkowo Sąd zauważa, że Skarżący pismem z dnia 23 marca 2023 r. również złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 14 lutego 2023 r. Skarga ta została przez Sąd odrzucona postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r., także w związku z uchybieniem terminu do jej wniesienia oraz naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego. Należy również nadmienić, że Skarżący wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 14 lutego 2023 r., jednakże postanowieniem z dnia 30 czerwca 2022 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że wniesiona przez Skarżącego pismem z dnia 17 lipca 2023 r. skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 14 lutego 2023 r. podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu oraz jako niedopuszczalna z uwagi na jej sporządzenie z uchybieniem przepisów art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a. i art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.