Uzasadnienie
P. S.A., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na opisane powyżej postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej obiektu budowlanego.
Do skargi załączono, podpisane przez dwóch członków zarządu, pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki. Nie złożono przy tym dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony (KRS).
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 29 listopada 2024 r. wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 4,50 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem z 29 listopada 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia - poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony (KRS) lub jego uwierzytelnionego odpisu.
Wezwania doręczono pełnomocnikowi 9 grudnia 2024 r. Zatem termin na usunięcie braków upłynął 16 grudnia 2024 r.
Strona skarżąca uiściła we wskazanym terminie opłatę kancelaryjną w kwocie 4,50 zł. Nie przedłożyła jednak stosownego dokumentu, wykazującego umocowanie do reprezentowania strony (KRS) lub jego uwierzytelnionego odpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie zaś do treści art. 29 p.p.s.a. dokument, wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Dokumentem tym w przypadku spółki prawa handlowego jest co do zasady odpis z rejestru przedsiębiorców KRS. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana, pismem z 5 grudnia 2024 r., do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (KRS) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej 9 grudnia 2024 r. (vide: k. 38 akt), a zatem należało je wykonać do 16 grudnia 2024 r. włącznie.
Jak wynika tymczasem z akt sprawy, skarżąca nie przedłożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie do jej reprezentowania, co czyni skargę obarczoną brakiem formalnym i uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
Powyższe znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, CBOSA), gdzie wskazuje się, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest przy tym ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia ww. dokumentu skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny prezentuje także pogląd, że możliwość samodzielnego pobrania przez sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru, nie czyni wezwania do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14, CBOSA).
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd w punkcie 1 postanowienia odrzucił skargę. W punkcie 2 sentencji Sąd z urzędu orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, gdyż jej odrzucenie nastąpiło przed rozprawą, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.