Uzasadnienie
L. C. wnioskiem z dnia 24 marca 2009r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku podała, że nie stać jej na pokrycie kosztów postępowania w sprawie. Majątek skarżącej przynosi niewielki dochód około 300 zł. Poza tym skarżąca utrzymuje się z emerytury w wyskości 1400 zł netto. Skarżąca posiada udział ½ w działce o pow. 500 m2 w K. B.oraz udział 1/15 w nieruchomości o pow. 4000 m2 zabudowanej starymi nieczynnymi obiektami po zlikwidowanym młynie.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni, Sąd, pismem z dnia 7 kwietnia 2009 r. (doręczonym w dniu 10 kwietnia 2009 r.), zobowiązał ja do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawczynię zeznań podatkowych za rok 2007 (bądź za 2008 o ile już złożone zostały), a w przypadku ich nieskładania stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; złożenia oświadczenia gdzie wnioskodawczyni zamieszkuje, do kogo należy nieruchomość lokalowa, w której zamieszkuje wnioskodawczyni; kto jeszcze mieszka pod tym samym adresem, wskazania jakie są koszty utrzymania tej nieruchomości i kto jest zobowiązany do ich ponoszenia, wykazania odpowiednimi dokumentami wysokości tych kosztów; dokumentów obrazujących wysokość otrzymywanych świadczenia emerytalnego; wskazania z tytułu najmu jakiej nieruchomości osiąga skarżąca dochody; wskazania jakich nieruchomości skarżąca jest współwłaścicielką, do czego te nieruchomości są wykorzystywane, czy są to obiekty zabytkowe, gdzie położone, czyją są współwłasnością; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącą pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości).
Wnioskodawczyni na powyższe wezwanie nie odpowiedziała.
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Ponieważ wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Sama zainteresowana uniemożliwiła Sądowi pełną ocenę jej możliwości płatniczych. Sąd zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawczyni nie są znane, gdyż uchyla się ona od złożenia stosownych dokumentów, oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.
Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.