Uzasadnienie
Dnia 2 sierpnia 2003 r. A. C. wniosła skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu nr [...], odmawiającej przyjęcia na studia na Wydział Prawa i Administracji, kierunek prawo. Powyższą decyzję Rektor wydał na podstawie art. 141 ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym z dnia 12 września 1990 r. (Dz.U. Nr 65, poz, 385 ze zm), zgodnie z wnioskiem Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia 30 lipca 2003 r., uzasadniając zbyt małą ilością punktów zdobytych przez A. C. na egzaminach wstępnych. Decyzja ta, została wydana na skutek odwołania skarżącej od decyzji o nieprzyjęciu na studia, wydanej przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną, Wydziału Prawa i Administracji z dnia 14 lipca 2003 r.
Skarżąca przyznała, że na egzaminach uzyskała [...] punktów tj. mniej niż wymagane minimum [...] punkty. Zarzucała jednak decyzji Rektora, że jest niesprawiedliwa i nieuzasadniona ponieważ inni zdający, którzy dostali mniej od niej punktów na egzaminach wstępnych, po odwołaniu zostali przyjęci na studia. Podnosiła, że władze uczelni nie opublikowały liczby osób, które zrezygnowały ze studiów po zdanych egzaminach oraz nazwisk osób, które zostały przyjęte po rozpatrzeniu odwołań. W odpowiedzi na skargę, Rektor stwierdził, że nie ma podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Wskazał, że A. C. nie uzyskała w postępowaniu rekrutacyjnym wymaganego limitu punktów ustalonego dla kierunku prawa. Według Rektora komisja rekrutacyjna nie ma obowiązku publikowania listy osób, które zrezygnowały ze studiów, a w swoim postępowaniu stosuje jednakowe kryteria dla wszystkich kandydatów biorących udział w postępowaniu rekrutacyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje;
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sądy administracyjne zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Decyzja o odmowie przyjęcia na studia wydawana jest przez rektora uczelni, zgodnie z dyspozycją art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.). W niniejszej sprawie podstawą negatywnej decyzji Rektora był fakt, że A. C. nie uzyskała wymaganej, minimalnej ilości punktów. W sprawie bezsporne jest, że skarżąca uzyskała [...] punktów a wymagane były minimum [...] punkty. A. C. nie kwestionuje sposobu i przebiegu egzaminu oraz nie stawia żadnych zarzutów odnośnie legalności zaskarżonej decyzji.
W aktach sprawy znajdują potwierdzenie zarzuty skarżącej, że po odwołaniach zostały przyjęte osoby, które uzyskały zdecydowanie mniejszą ilość punktów na egzaminach wstępnych. Podstawą przyjęcia w tych przypadkach były " względy społeczne ". Należy jednak podkreślić, że Sąd bada legalność (zgodność z prawem) konkretnej decyzji administracyjnej, a nie słuszność takiej decyzji na tle innych decyzji podejmowanych w podobnych sprawach, których okoliczności wydania Sąd nie zna i nie bada. Sąd w sprawie A. C. uznał, że decyzja Rektora nie narusza prawa, ponieważ podstawą jej podjęcia było obiektywne kryterium wyniku egzaminacyjnego.
Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia brak publicznej informacji o liczbie osób rezygnujących za studiów, czy brak informacji o osobach przyjętych z odwołań. Oczywiście nasuwają się pytania i wątpliwości, co do kryteriów przyjmowania osób z odwołań przy tak niedookreślonym pojęciu jak "względy społeczne" i dużej rozbieżności w ilości uzyskanych punktów na egzaminie wstępnym, jednak badanie tych okoliczności leży poza zakresem rozważań Sądu w niniejszej sprawie. Kwestionowanie legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o zasadę równości obywateli wobec prawa prowadziłoby do sytuacji zbędności egzaminu konkursowego.
Z uwagi na wyżej wymienione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.