Uzasadnienie
Pismami z dnia 6 września 2003 r. A. B.-S., B. P.-T. i L. S.-S. wniosły skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lipca 2003 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22 kwietnia 2002 r. - sygn. akt [...] odmawiającą nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości.
Następnie postanowieniem z dnia 10 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządził połączenie do wspólnego rozpoznania i orzekania sprawy wyżej wymienionych skarżących. Po wydaniu tego orzeczenia pismem z dnia 19 kwietnia 2004 r. wszystkie skarżące cofnęły skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270).
W myśl postanowień art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności".
W rozpatrywanym przypadku nie stwierdzono aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dlatego też należało przyjąć, że skarżące skutecznie cofnęły skargę, a zatem postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegało umorzeniu.