Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 11 lutego 2011r. R. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący zamieszkuje wraz z żoną, posiadają połowę domu mieszkalnego o pow. 49 m2. Skarżący otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 923 zł netto miesięcznie.
Na wezwanie referendarza skarżący nadesłał pismo, w którym oświadczył, iż rachunków i lokat bankowych nie posiada. Przedłożył zaświadczenie z ośrodka pomocy społecznej, iż jego żona korzystała z pomocy społecznej w postaci zasiłków pieniężnych w latach od 2008 do 2010r., zaś obecnie nie kwalifikuje się do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący przedłożył fakturę za dostawę wody i odprowadzanie ścieków na kwotę 90,29 zł za okres dwóch miesięcy. Rachunek za energię elektryczną na kwotę 502,20 zł płatny do 17 stycznia 2011r. oraz fakturę za dostawę gazu w okresie od 19.10.2010r. do 31.12.2010r. na kwotę 1724,63 zł.
Z uwagi na brak wykonania zarządzenia w całości referendarz sądowy ponownie wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentu o wysokości otrzymywanej emerytury; wskazania z czego skarżący planuje zapłacić rachunek za gaz w wysokości ponad 1700 zł w sytuacji utrzymywania się wraz z małżonką ze świadczenia w wysokości niespełna 1000 zł; małżonka wnioskodawcy zobowiązana jest złożyć osobiście oświadczenie o posiadaniu bądź nie rachunków i lokat bankowych; przedstawienia kserokopii zeznania podatkowego wysłanego przez ZUS do urzędu skarbowego; wskazania czy małżonka wnioskodawcy posiada ubezpieczenie zdrowotne i na jakiej zasadzie; kserokopii nakazu płatniczego dotyczącego posiadanego domu i działki.
Skarżący nadesłał roczne obliczenie podatku dokonane przez organ rentowy, z którego wynika, że w 2010 r. osiągnął dochód w wysokości 12.931 zł, zaś jego żona osiągnęła dochód w wysokości 8413 zł. Z dokumentów o wysokości emerytury wynika, iż skarżący otrzymuje świadczenie w wysokości 950 zł netto, a jego żona świadczenie rentowe wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 639,31 zł netto. Skarżący załączył orzeczenie komisji lekarskiej uznające jego żonę za całkowicie niezdolną do pracy do dnia 10.09.2013r.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym.
Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy.
Skarżący jednak nie zastosował się w pełni do wystosowanego wezwania bowiem nie przedstawił wszystkich wskazanych w wezwaniu dokumentów, uniemożliwiając tym samym pełną ocenę jego rzeczywistego stanu majątkowego. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy.
Skarżący nie złożył oświadczenia w przedmiocie skąd weźmie fundusze na opłacenie rachunków, nie złożył kopii nakazu podatkowego dotyczącego posiadanej nieruchomości. Z analizy złożonych dokumentów jednoznacznie wynika, iż wysokość wydatków rodziny skarżącego jest niewspółmiernie wysoka do osiąganych dochodów. Ponadto skarżący zataił fakt otrzymywania świadczenia rentowego przez żonę. Biorąc pod uwagę jeszcze okoliczność, iż wedle oświadczenia małżonkowie muszą przyjmować leki, zakupywać żywność i inne rzeczy pierwszej potrzeby to zasadne jest twierdzenie, że skarżący uzyskuje dodatkowe dochody bądź posiada oszczędności pozwalające na regulowanie wysokich rachunków.
Skarżący, odpowiadając na wezwanie o dodatkowe informacje w sprawie swojej sytuacji finansowej, wykonał je wybiórczo, pomijając istotne elementy wezwania oraz zaniechał przedstawienia niektórych informacji dotyczących statusu majątkowego swojej rodziny, niemożliwe jest zatem dokonanie oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i dochodów, co tym samym wiąże się z negatywnymi dla niego konsekwencjami w postaci odmowy przyznania prawa pomocy. Na podstawie posiadanej dokumentacji nie można w żadnej mierze przyjąć, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Oświadczenia złożone przez skarżącego są tej sytuacji wysoce niewiarygodne. Skarżący nie wykazał, iż nie stać go na poniesienie pełnych kosztów zainicjowanej przez siebie sprawy.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.