Uzasadnienie
U. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisane powyżej postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie uprawnień kierownika budowy inwestycji realizowanej przy ul. L. [...] w G. – M. K. Wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Art. 52 § 2 tej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżone postanowienie, wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jest postanowieniem wydanym w pierwszej instancji. Zostało bowiem wydane na skutek wniosku skarżącej o pozbawienie uprawnień budowlanych, złożonego do tego organu. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako k.p.a.), zgodnie z którym - gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z art. 61a § 2 k.p.a. wynika, że na ww. postanowienie służy zażalenie.
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu administracji publicznej może być wniesiona po wyczerpaniu środków odwoławczych, co oznacza, że poprzedzona musi być zawsze zażaleniem, jeżeli ono przysługuje stronie zgodnie z przepisami. Właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Stosowne pouczenie, o przysługującym stronie prawie wniesienia zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (organu administracji publicznej wyższego stopnia w stosunku do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego) skarżąca winna była otrzymać wraz z postanowieniem organu I instancji. Błędne pouczenie o prawie wniesienia zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie nie mogło skutkować naruszeniem przepisów o trybie zaskarżania postanowień organów administracji publicznej i prowadzić do rozpoznania skargi z pominięciem rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji.
Skarżąca nie wniosła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponieważ skarga dotyczy postanowienia organu I instancji, skargę należało zatem uznać za niedopuszczalną.
Z tych też przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.