Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2008 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia 22 września 2008 r. w sprawie uznania za nieuzasadnione zarzutów wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem, oraz ze szczegółowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, został skarżącemu doręczony w dniu 14 kwietnia 2009 r.
Pismem z dnia 13 maja 2009 r. M. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od opisanego wyżej postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie ulega wątpliwości, że pismo z dnia 13 maja 2009 r. jest według zamiaru skarżącego skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 23 marca 2009 r. Niniejsza skarga kasacyjna jest jednakże niedopuszczalna.
W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej – p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem, iż przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a).
Stosowne pouczenie w tym zakresie skarżący otrzymał wraz z odpisem uzasadnionego postanowienia. Skarżący skargę sporządził osobiście, z akt sprawy nie wynika natomiast, aby był on podmiotem do tego uprawnionym, wymienionym w § 2 art. 175 p.p.s.a..
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1- 3 ustawy p.p.s.a. jest brakiem skargi kasacyjnej, który uzasadnia jej odrzucenie (por. postanowienie NSA w Warszawie sygn. akt FSK 3/04, M.Prawn. 2004/5/202).
Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na postawie przepisu art. 178 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.