Uzasadnienie
W skardze z dnia 6 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A. C. i G. R. C. powołując się na art. 154 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnieśli o ukaranie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego grzywną w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2008 r., sygn. II SA/Gd 255/08 oddalającego skargę M. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2008 r. nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 maja 2007 r. o odmowie wydania nakazu rozbiórki obiektu gospodarczego pełniącego wcześniej funkcję warsztatową, położonego na działce nr [...] przy ul. G. w U. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy nadzoru budowlanego
I i II instancji dysponowały aktami administracyjnymi sprawy oraz ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2008 r. od dnia 25 listopada 2008 r. Wezwania kierowane przez skarżących do organów obu instancji o wykonanie ww. wyroku pozostały zignorowane.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Z odpowiedzi na skargę, jak również z załączonych akt administracyjnych wynikało, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2008 r. wpłynął do organu I instancji w dniu 13 stycznia 2009 r. przy piśmie organu II instancji z dnia 9 stycznia 2009 r. Następnie decyzją z dnia 25 lutego 2009 r., nr [...], po przeprowadzeniu postępowania uzupełniającego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu, a to z następujących względów.
W myśl art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga z żądaniem wymierzenia organowi grzywny w razie niewykonania wyroku sądu administracyjnego może dotyczyć tylko:
wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu względnie czynności, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania takiego wyroku lub załatwienia sprawy.
Oznacza to, że tego rodzaju skarga może być skuteczna wyłącznie w przypadkach gdy:
strona skierowała do sądu administracyjnego skargę na bezczynność po wykorzystaniu drogi zażalenia, o której mowa w art. 37 k.p.a. i zapadł na podstawie art. 149 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrok zobowiązujący organ do wydania w określonym terminie rozstrzygnięcia lub dokonania czynności, mimo wydania przez sąd administracyjny wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność rozstrzygnięcia organu administracji publicznej organ ten nie przeprowadził w terminach określonych w art. 35 k.p.a. postępowania zakończonego wydaniem nowego rozstrzygnięcia i nie uwzględnił wezwania strony o wykonanie wyroku.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy niewykonania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oddalającego skargę M. Ł. Wyrok ten nie spełnia zatem żadnego, z wyżej wymienionych, określonych w art. 154 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kryteriów.
W związku z treścią wskazanego wyroku może być mowa jedynie o niewykonaniu przez organ nadzoru budowlanego I instancji decyzji administracyjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2008 r. nr [...] uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 maja 2007 r., a nie o niewykonaniu wyroku sądu administracyjnego. W wyniku bowiem uprawomocnienia się wskazanego wyroku w obrocie prawnym pozostała wskazana decyzji organu II instancji, co oznaczało, że organ I instancji miał obowiązek wydać rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym dotyczącym rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego.
Niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku miałoby miejsce, gdyby wyrok ten obligował organ nadzoru budowlanego do ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego i wydania decyzji w przedmiocie rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, a organ by takiego postępowania nie podjął lub nie kontynuował.
Z powyższych względów, nie negując interesu skarżących w dążeniu do doprowadzenia, poprzez wymierzenie organowi nadzoru budowlanego grzywny, do podjęcia przez tenże organ rozstrzygnięcia w przedmiocie rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, Sąd uznając, że nie zachodzą określone w art. 154 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki, skargę oddalił.
Nie pozbawia to jednak skarżących możliwości korzystania z przysługujących im jako stronie postępowania administracyjnego uprawnień do podejmowania w tym postępowaniu dalszych czynności w celu doprowadzenia do rozbiórki wyżej wymienionego obiektu budowlanego, w tym również do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 1 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po wykorzystaniu trybu postępowania przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 tejże ustawy.