Uzasadnienie
Decyzją z dnia 7 lutego 2011 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta z dnia 7 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki (k. 8 akt organu II instancji) wynika, że powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona B. Sz. w trybie w art. 44 k.p.a. w dniu 2 marca 2011 r.
W dniu 5 sierpnia 2011 r. B. Sz. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 716/11, odrzucił skargę B. Sz. Z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia wynikało, że organ prawidłowo wysłał przesyłkę dla skarżącej na adres: G. ul. [...] 25/4, gdyż taki adres podała ona w piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 r., (vide k. 40 akt administracyjnych organu I instancji). W ocenie Sądu pierwszej instancji, skarżąca niezasadnie twierdziła, że przesyłka zawierająca kwestionowaną przez nią decyzję organu odwoławczego nie została jej skutecznie doręczona, gdyż w należącym do niej mieszkaniu, znajdującym się pod ww. adresem, przebywa tylko w okresie urlopowym, a mieszka i pracuje w Niemczech. Skoro sama skarżąca w korespondencji skierowanej do organu I instancji w niniejszej sprawie tj. piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 r. wskazała – jako swój adres, adres należącego do niej mieszkania w G., to organ drugiej instancji prawidłowo na ten adres skierował do niej korespondencję.
Doręczenie zaskarżonej decyzji było zatem skuteczne i zostało dokonane w dniu 2 marca 2011 r. Sąd uznał w konsekwencji, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 kwietnia 2011 r. Skoro skarżąca nadała w urzędzie pocztowym skargę na decyzję organu po upływie tego terminu tj. w dniu 5 sierpnia 2011 r., to termin do jej wniesienia nie został przez nią zachowany.
Rozpoznając skargę kasacyjną B. Sz. na wskazane postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 28 lutego 2012 r., I OSK 270/12, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uznał bowiem, że w sytuacji, w której fakt doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji na prawidłowy adres nie może być uznany za bezsporny, brak było podstaw do zastosowania fikcji doręczenia z art. 44 § 4 k.p.a.
Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. zwrócił się do Urzędu Pocztowego Nr [...] o udzielenie informacji dotyczącej sposobu doręczenia przesyłki o nr [...], kierowanej do B. Sz. Sąd wyjaśnił, że powstała wątpliwość co do skuteczności doręczenia zastępczego przesyłki zawierającej decyzję. Na kopercie wskazany jest adres ul. [...] 25/4, który jest prawidłowym adresem adresatki. Natomiast z tyłu przesyłki na druku potwierdzenia odbioru wpisano wadliwie adres ul. [...] 23/4. Jednocześnie z zapisu na kopercie wynika, że w numerze 25/4 dokonywana była poprawka cyfry 3 na 5, co pozwala na przyjęcie, że pierwotnie na kopercie widniał wadliwy adres ul. [...] 23/4.
Wobec tego zaistniała potrzeba wyjaśnienia, pod jakim adresem pozostawiono awizo – ul. [...] 23/4, czy ul. [...] 25/4 i czy zmiany numeru na kopercie dokonał doręczyciel, czy też inna osoba. W odpowiedzi na to zapytanie Poczta Polska S.A., Biuro Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością, Wydział Operacyjny w G., w piśmie z dnia 19 lipca 2012 r. wyjaśniło, że przesyłkę poleconą R nr [...] adresowaną do B. Sz. zarejestrowano w karcie doręczeń z adresem: ul. [...] 25/4 w G. Z informacji tej wynika, że adres ul. [...] 23/4 w G. nie istnieje, i dokonanie doręczenia pod tym adresem nie byłoby w ogóle możliwe. Listonosz pozostawił zawiadomienie o nadejściu przedmiotowej przesyłki w oddawczej skrzynce pocztowej adresatki przy ul. [...] 25/4.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r. poz 270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie sporna była kwestia daty doręczenia B. Sz. zaskarżonej decyzji.
W skierowanym do organu I instancji piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 r. skarżąca wskazała jako swój adres, adres przy ul [...] 25/4 w G. Zapis w piśmie wskazywał wyraźnie na podanie adresu strony. Skarżąca zamieściła bowiem w piśmie zapis o treści "B. Sz. właścicielka m 4, m 5 i garażu w budynku przy ul. [...] 25 w G., ul. [...] 25/4 [...] G." Organ zasadnie przesłał zatem skarżącej wydaną decyzję na ten właśnie adres. Skarżąca w toku postępowania przed organem I instancji poprzedzającego wydanie decyzji o umorzeniu, ani w toku postępowania odwoławczego nie wskazywała innego adresu, ani faktu swego pobytu za granicą. Ewentualne wskazanie organowi innego adresu w innych prowadzonych postępowaniach nie może wywrzeć skutku w niniejszej sprawie, w której adres skarżącej został przez nią organowi wyraźnie wskazany.
W sprawie wątpliwości budziła skuteczność dokonanego doręczenia, bowiem adres na kopercie wskazany został jako G. ul. [...] 23/4 zamiast 25/4. Taki adres też wskazany jest w tzw. rozdzielniku decyzji. Jedocześnie na kopercie poczyniono zmianę adresu na prawidłowy przerabiając cyfrę 3 na 5 w numerze budynku. Skuteczność dokonanego doręczenia zależała od ustalenia, pod jakim adresem pozostawiono przesyłkę. W sytuacji bowiem jej prawidłowego pozostawienia w skrzynce pocztowej adresatki, dokonana przeróbka cyfry numeracji budynku nie ma znaczenia dla skuteczności dokonanego doręczenia. Z informacji uzyskanych z właściwego dla dokonania doręczenia urzędu pocztowego wynika, że przesyłkę doręczano na adres przy ul. [...] 25/4. W znajdującej się tam skrzynce pocztowej umieszczono informację o miejscu pozostawienia przesyłki. Natomiast adres ul. [...] 23/4 w G. nie istnieje, zatem doręczenia przesyłki pod ten adres nie było w ogóle możliwe.
Z okoliczności tych wynika, że doręczenie skarżącej przesyłki zawierającej decyzję z dnia 7 lutego 2011 r. nastąpiło w sposób prawidłowy na adres wskazywany przez nią w toku postępowania ul. [...] 25/4 w G. Wobec powyższego zaistniały w sprawie okoliczności umożliwiające zastosowanie dyspozycji art. 44 § § 4 k.p.a. i uznanie przesyłki dwukrotnie awizowanej w dniach 16 i 22 lutego 2011 r., za doręczoną adresatce w dniu 2 marca 2011 r.
Podkreślić należy, że w niniejszej sytuacji uzasadnione było odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 190 zd. 1 p.p.s.a., związania sądu ponownie orzekającego wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem nastąpiła zmiana stanu faktycznego sprawy. W trakcie ponownego rozpoznania sprawy Sąd I instancji ujawnił nową okoliczność faktyczną dotyczącą sposobu doręczenia przesyłki, która w sposób istotny zmodyfikowała stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec tego Sąd nie jest związany wyrażoną w wydanym postanowieniu oceną prawidłowości doręczenia przesyłki.
Termin na wniesienie skargi liczony od dnia 2 marca 2011 r. upłynął w dniu 1 kwietnia 2011 r. Skargę wniesiono natomiast w dniu 5 sierpnia 2011 r.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę, jako spóźnioną.