Uzasadnienie
Skarżący E. i K. D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 maja 2004r. nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach w rzucie poziomym po obrysie 8,30m 9,40m, wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] położonej w K. B. gmina K. Pismem z dnia 9 czerwca 2006r. skierowanym do Sądu skarżący cofnęli skargę. W uzasadnieniu podali, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 216/05 z dnia 12 października 2005r. i ostateczna decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 lutego 2006r. stwierdzająca nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 maja 2004r. w całości ich satysfakcjonują (vide: pismo w aktach sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei przepis art. 161 §§ 1 i 2 przewiduje, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi było skuteczne, albowiem nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie okoliczności objęte dyspozycją cytowanego art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.
O zwrocie połowy uiszczonego w sprawie wpisu sądowego Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy.