Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła bezpośrednio skarga Z. G. z 3 lutego 2020 r., w której wniósł o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wojewody z 29 września 2011 r.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 10 lutego 2020 r., na podstawie art. 53 § 4 oraz art. 54 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., przekazano skargę do Wojewody w celu przesłania odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy do sądu. Pismem z 21 lutego 2020 r. Wojewoda nadesłał dokumenty, w tym odpowiedź na skargę, w której wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Organ wyjaśnił, że wydał zaskarżoną decyzję jako organ I instancji 29 września 2011 r. Od decyzji przysługiwało odwołanie do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, ale z uwagi na fakt, że nie wniesiono odwołania, decyzja ta stała się ostateczna z dniem 28 października 2011 r. W ocenie organu skarżącemu nie przysługuje prawo złożenia skargi do sądu, ponieważ nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie wniósł odwołania od decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Regulacja ta ma na celu zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy a dopiero wydanie rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji otwiera drogę do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody z 29 września 2011 r. która została wydana przez Wojewodę działającego jako organ pierwszej instancji. Zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, stronom postępowania przysługiwało odwołanie do Ministra Infrastruktury za pośrednictwem Wojewody w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jak natomiast wskazano w poświadczeniu z 4 listopada 2011 r., stała się ona ostateczna 28 października 2011 r., co oznacza, że żadna ze stron nie wiosła odwołania.
Wobec powyższego złożenie do sądu skargi na decyzję organu pierwszej instancji nie może skutkować jej rozpatrzeniem, gdyż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skarżący, jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy, nie wniósł odwołania od skarżonej decyzji, a tym samym nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia i nie może skutecznie uruchomić kontroli legalności tej decyzji w postępowaniu sądowoadminsitracyjnym. Złożenie do sądu skargi na decyzję organu pierwszej instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji. Złożona przez skarżącego skarga jest zatem z powyższej przyczyny niedopuszczalna.
Art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn – niż wymienione w pkt 1 - 5a – wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę.