Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia 24 kwietnia 2002 r.nr [...], na podstawie art. 1 ust 1, 2 i 5, art. 2 ust 1 pkt 2, ust 2 i 3 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (jedn. tekst Dz.U. z 2001 r., Nr 120, poz. 1299 ze zm.) w związku z art. 2 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz.U. z 2001 r., Nr 72, poz. 749) odmówił przekształcenia w prawo własności – prawa użytkowania wieczystego, związanego z własnością lokalu mieszkalnego nr [...], przysługującego A. K. w udziale 1/7 części w stosunku do nieruchomości gruntowej zabudowanej domem wielomieszkalnym, obejmującej działkę oznaczoną nr [...] obecnie [...], o powierzchni 152 m2, położoną w G., przy ul. [...],dla której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w G. KW [...].
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, ze w trakcie postępowania wszczętego na wniosek A. K. ustalono, iż lokal nr [...] w przedmiotowym budynku został sprzedany wnioskującej wraz z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste [...] części wskazanej nieruchomości w dniu 14 września 1984 r.
Stosownie do art. 1 ust 2 cytowanej wyżej ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego (...) przepisy w niej zawarte stosuje się do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998 r., a także do osób fizycznych będących ich następcami prawnymi, jeżeli złożą wniosek o przekształcenie do dnia 31 grudnia 2000 r.
Zgodnie z art. 1 ust 5 pkt 1 i 2a ustawy przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osób fizycznych będących właścicielami lokali, którym przysługuje udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej jako w prawie związanym z własnością wyodrębnionego lokalu, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
- • wniosek, o którym mowa w art. 2, złożą wszyscy współużytkownicy wieczyści do dnia 31 grudnia 2000 r.; w razie braku zgody stosuje się odpowiednio art. 199 Kodeksu cywilnego,
- • wszyscy współużytkownicy wieczyści nabyli prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zgodnie z ust. 2.
W toku postępowania ustalono ponadto, że w dniu 18 maja 1999 r. Gmina Miasta G. sprzedała inny lokal w nieruchomości przy ul [...] w G. wraz z oddaniem gruntu w użytkowanie wieczyste.
Organ wskazał, iż skoro nastąpiła sprzedaż lokalu wraz z oddaniem nie wydzielonej części gruntu w użytkowanie wieczyste po dniu wskazanym w cytowanych wyżej przepisach prawa, to nie jest możliwy do spełnienia warunek, aby wszyscy użytkownicy wieczyści nabyli prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, zgodnie z art. 1 ust 2 ustawy, tj. do przed dniem 31 października 1998 r.
A. K. wniosła odwołanie od tej decyzji, wskazując, że poprzez sprzedaż lokalu w przedmiotowym budynku 18 maja 1999 r. Gmina Miasta G. uniemożliwiła wszystkim właścicielom lokali w tej nieruchomości, którzy nabyli prawo użytkowania wieczystego do dnia 31 października 1998 r. przekształcenie tego prawa w prawo własności.
Odwołująca się wskazywała, że termin składania wniosków o takie przekształcenie został w ustawie określony do dnia 31 grudnia 2000 r., a zatem w jej ocenie przed upływem tego terminu wszyscy wieczyści użytkownicy gruntu powinni być powiadamiani przez Gminę o zamiarze sprzedaży lokalu, która automatycznie uniemożliwiła im takie przekształcenie.
Nie uwzględniając zarzutów tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 28 sierpnia 2003 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 ust 1, 2 i 5 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (jedn. tekst Dz.U. z 2001 r., Nr 120, poz. 1299 ze zm.) utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy podzielając w całości jego uzasadnienie faktyczne i prawne.
Ponadto organ odwoławczy ponownie wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy stosuje się je do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998 r., a także osób fizycznych będących ich następcami prawnymi, o ile złożą wniosek o takie przekształcenie do dani 31 grudnia 2000 r. Wobec nabycia przez jednego z użytkowników wieczystych tego prawa w 1999 r., opisany wyżej warunek nie mógł być spełniony, a zatem decyzja była zgodna z prawem.
A. K. wniosła skargę do Sądu na tę decyzję, w której, ponawiając zarzuty odwołania, wywodziła, że decyzja SKO jest dla niej krzywdząca. Wskazała, iż swój wniosek złożyła 29 grudnia 2000 r., a więc w terminie. W jej ocenie, było to obejście przepisów ustawy poprzez sprzedaż jednego z lokali, co uniemożliwiło pozostałym użytkownikom przekształcenie ich prawa w prawo własności.
Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie powołując się na argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Stosownie do art. 1 ust 5 pkt 1 i 2a obowiązującej w dniu wydania decyzji ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (jedn. tekst Dz.U. z 2001 r., Nr 120, poz. 1299 ze zm.) przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osób fizycznych będących właścicielami lokali, którym przysługuje udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej jako w prawie związanym z własnością wyodrębnionego lokalu, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
- • wniosek, o którym mowa w art. 2, złożą wszyscy współużytkownicy wieczyści do dnia 31 grudnia 2000 r.; w razie braku zgody stosuje się odpowiednio art. 199 Kodeksu cywilnego,
- • wszyscy współużytkownicy wieczyści nabyli prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zgodnie z ust. 2.
Uprawnienie to, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z 1997 r. o przekształceniu użytkowania wieczystego(...) przysługuje wyłącznie wieczystym użytkownikom, na rzecz których ustanowiono to prawo przed wejściem w życie omawianej ustawy, czyli przed dniem 31 października 1998 r.
Z akt sprawy wynika bezspornie, że w dniu 18 maja 1999 r. Gmina Miasta G. dokonała sprzedaży lokalu wraz z ustanowieniem jego odrębnej własności i oddaniem gruntu w użytkowanie wieczyste. Czynność ta została dokonana po dniu 31 października 1998 r.
Nie ulega zatem wątpliwości, iż złożony przez skarżącą wniosek z dnia 29 grudnia 2000 r. nie mógł być uwzględniony, albowiem nie spełnione były ustawowe przesłanki takiego przekształcenia.
Bezzasadny jest zarzut skarżącej, iż wszyscy użytkownicy wieczyści danej nieruchomości powinni być powiadamiani o sprzedaży któregokolwiek z lokali w przedmiotowej nieruchomości. Sprzedaż jest umową cywilno-prawną, dla której ważności właściciel (w tym wypadku Gmina G.) nie ma obowiązku powiadamiania innych użytkowników wieczystych w nieruchomości. Gmina miała prawo dokonać takiej czynności bez informowania pozostałych użytkowników.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.