Uzasadnienie
Starosta decyzją z dnia 22 marca 2002 r. na podstawie art. 115a i 115b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) oraz § 2 i § 19 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 150, poz. 1680) orzekł o wydaniu S. W. świadectwa kwalifikacji.
W odwołaniu od powyższej decyzji S. W. podał, iż niniejszą decyzję doręczono mu w dniu 25 marca 2002 r. W związku z tym skarżący zarzucił, iż §19 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami nie przewiduje doręczania stronie decyzji administracyjnej, lecz tylko wypełnienie wniosku w miejscu przeznaczonym na wydanie decyzji. W tym przypadku wydanie decyzji administracyjnej uważa za bezpodstawne.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 kwietnia 2002 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że przepisy art. 115a i art. 115b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym określają, kto i po spełnieniu jakich warunków uzyskuje świadectwo kwalifikacji oraz, że świadectwo to wydaje starosta. Szczegółowe czynności organów w sprawach związanych z wydawaniem świadectw kwalifikacji określa rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. Przepis § 2 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że wydanie lub odmowa wydania świadectwa kwalifikacji oraz ich wtórników następuje w drodze decyzji administracyjnej. Można więc przyjąć, że skoro strona złożyła stosowny wniosek o wydanie świadectwa kwalifikacji i spełnia pozostałe wymogi formalne związane z wydaniem jej świadectwa kwalifikacji, to brak było podstaw do odmówienia jej wydania takiego świadectwa przez organ I instancji.
Przepisy powołane wyżej jednoznacznie rozstrzygają, że wydanie świadectwa następuje w formie decyzji administracyjnej, a więc decyzji, która powinna zawierać składniki określone w art. 107 § 1 k.p.a. Nie można więc podzielić poglądu strony wyrażonego w treści odwołania, że wydanie w tej sprawie decyzji uważa za bezpodstawne. Decyzja ta uwzględnia przy tym w całości żądanie strony, to jest żądanie wydania jej świadectwa kwalifikacji i można było nawet odstąpić od jej uzasadnienia stosownie do treści art. 107 § 4 k.p.a. Samo jednak rozstrzygnięcie, jego podstawa prawna oraz forma (decyzja administracyjna) nie budzi wątpliwości.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. W. opisał przebieg postępowania w sprawie wydania świadectwa kwalifikacji. Następnie skarżący stwierdził, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami określa szczegółowe czynności organów w sprawach związanych z wydawaniem świadectw kwalifikacji i nie przewiduje w przypadku doręczenia stronie świadectwa kwalifikacji doręczenia stronie decyzji orzekającej wydanie świadectwa kwalifikacji. Skarżący podał, iż spełnił w całości wymogi określone ustawą Prawo o ruchu drogowym i wymogi określone treścią § 18 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia, stąd też zgodnie z treścią § 19 ust. 1 pkt 3 w/w rozporządzenia właściwy organ winien wypełnić wniosek w miejscu przeznaczonym na wydanie decyzji i przesłać dokumenty celem wydrukowania świadectwa kwalifikacji.
Nadto skarżący stwierdził, iż § 2 cytowanego rozporządzenia jednoznacznie rozstrzyga, że wydanie świadectwa kwalifikacji następuje w drodze decyzji administracyjnej, stąd też doręczone stronie świadectwo kwalifikacji jest nie tylko dokumentem, ale także decyzją administracyjną zawierającą minimum elementów określonych art. 107 § 1 k.p.a.
Skarżący podał, iż jego wniosek z dnia 4 marca 2002 r. o wydanie świadectwa kwalifikacji został załatwiony dwiema doręczonymi mu decyzjami wydanymi w tej samej dacie, tj. 22 marca 2002 r., czyli decyzją z dnia 22 marca 2002 r. orzekającą wydanie świadectwa kwalifikacji i decyzją – świadectwem kwalifikacji wydanym dnia 22 marca 2002 r.
Konkludując skarżący stwierdził, iż nie ma podstaw prawnych do doręczenia stronie decyzji orzekającej o wydaniu świadectwa kwalifikacji, tym bardziej powołując się w jej uzasadnieniu na nabyte uprawnienia, a nie na posiadane przez niego prawo jazdy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna. W dacie wydawania zaskarżonej decyzji tryb wydawania świadectw kwalifikacji regulowało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 150, poz. 1680).
Zgodnie z § 2 niniejszego rozporządzenia wydanie lub odmowa wydania świadectw kwalifikacji następują w drodze decyzji administracyjnej. Stosownie do § 19 w celu wydania świadectwa kwalifikacji w przypadku pozytywnej weryfikacji dokumentów należy:
- a) wypełnić wniosek w miejscu przeznaczonym na wydanie decyzji,
- b) wprowadzić dane do systemu informatycznego i utworzyć lub zaktualizować kartę kierowcy,
- c) w terminie nie dłuższym niż 2 dni od dnia otrzymania wymaganych dokumentów - przekazać producentowi dane, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1,
- d) po otrzymaniu świadectwa kwalifikacji od producenta - uzupełnić dane we wniosku i w systemie informatycznym,
- e) umieścić akta przeprowadzonego postępowania w teczce akt ewidencyjnych osoby w ewidencji kierowców.
Jak wynika z treści cytowanego wyżej przepisu miejsce na decyzję w przedmiocie wydania świadectwa kwalifikacji znajduje się na druku wniosku. Wypełnienie wniosku w miejscu przeznaczonym na decyzję jest wobec tego jednoznaczne z wydaniem decyzji administracyjnej w sprawie świadectwa kwalifikacji. Dopiero po wydaniu decyzji administracyjnej organ przekazuje niezbędne dane producentowi wykonującemu świadectwa kwalifikacji.
Przepisy regulujące wydawanie świadectw kwalifikacji nie wymagają doręczania decyzji po wypełnieniu wniosku w miejscu przeznaczonym na wydanie decyzji. Strona bowiem otrzyma świadectwo kwalifikacji, którego treść musi być zgodna z treścią decyzji. Data doręczenia stronie świadectwa kwalifikacji stanowi datę doręczenia decyzji administracyjnej i od tego dnia rozpoczyna bieg termin do wniesienia odwołania.
Z akt administracyjnych wynika, że organ I instancji nie wypełnił wniosku złożonego przez skarżącego w miejscu przeznaczonym na wydanie decyzji, lecz w dniu 22 marca 2002 r. wydał decyzję, którą sporządził osobno poza drukiem wniosku. Niniejszą decyzję organ I instancji doręczył skarżącemu, niezależnie od tego doręczono skarżącemu również świadectwo kwalifikacji po wykonaniu go przez producenta.
Wprawdzie organ I instancji nie był zobligowany do doręczenia skarżącemu decyzji orzekającej wydanie mu świadectwa kwalifikacji jednakże brak jest podstaw uzasadniających uznanie, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Treść świadectwa kwalifikacji musi być zgodna z treścią decyzji stanowiącej o jego wydaniu. Tym samym nie można uznać, jak twierdzi skarżący, że doszło do wydania dwóch decyzji. Wypełnienie wniosku w miejscu przeznaczonym na wydanie decyzji jest jednoznaczne z wydaniem decyzji orzekającej o wydaniu świadectwa kwalifikacji. Bez wydania niniejszej decyzji organ nie może przekazać producentowi danych celem wykonania świadectwa kwalifikacji.
Wobec tego skoro decyzja wydana poprzez wypełnienie wniosku w miejscu przeznaczonym na jej wydanie poprzedza wykonanie świadectwa kwalifikacji, to nie można uznać, iż wykonany na jej podstawie dokument stanowi kolejną decyzję administracyjną. Tego stanu rzeczy nie zmienia fakt wydania decyzji z pominięciem stosownego miejsca na wniosku tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Najistotniejszą bowiem rzeczą jest wydanie decyzji orzekającej o wydaniu świadectwa kwalifikacji, gdyż od tego zależy możliwość wystawienia dokumentu w postaci świadectwa kwalifikacji.
Wobec powyższego należało uznać, iż zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nie narusza prawa w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.