Uzasadnienie
Rada Miasta w dniu 27 lutego 2013 r. podjęła uchwałę nr [[...]] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [[...]] w S. Pismem z 28 października 2013 r. A. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem powyższej uchwały.
Uchwałą z dnia 30 grudnia 2013 r. Rada Miasta odmówiła uwzględnienia wezwania. Uchwałę wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej spółce w dniu 9 stycznia 2014 r., przy piśmie z dnia 2 stycznia 2014 r.
W dniu 7 lutego 2014 r. A. wniosła skargę na uchwałę z dnia 27 lutego 2013 r. nr [[...]].
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), zwanej dalej u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi, zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), wyjaśnił, że przepis art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.
Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 7 listopada 2013 r. (zob.: prezentata na piśmie w aktach administracyjnych). Z tym dniem rozpoczął bieg terminu 60 dni, który upłynął w dniu 7 stycznia 2014 r. Odpowiedź Rady Miasta w formie uchwały z 30 grudnia 2013 r. została doręczona skarżącej spółce w dniu 9 stycznia 2014 r. (zob.: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych), a zatem po upływie terminu wynikającego z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec tego nie ma znaczenia, że skargę wniesiono w dniu 7 lutego 2014 r., tj. przed upływem terminu 30 dni od doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skoro odpowiedź ta nie została doręczona skarżącej spółce w terminie 60 dni od jej wniesienia.
W przedstawionych okolicznościach niniejsza skarga podlegała odrzuceniu na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.