Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ostateczną decyzją z dnia 22 lipca 1999 r. o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia 2 czerwca 1999 r. pozbawił F. K. dotychczas posiadanych uprawnień kombatanckich, przyznanych wyłącznie z tytułu udziału w walkach o utrwalanie władzy ludowej.
W/w decyzja została zaskarżona do naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 17 maja 2001 r. (sygn. akt II SA/Gd 1700/99) skargę oddalił.
W dniu 9 grudnia 2002 r. do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wpłynęło pismo skarżącego, które zgodnie z jego prośbą zakwalifikowane zostało jako wniosek o wznowienie postępowania. W piśmie tym skarżący podał, iż w okresie 19 czerwca 1948 r. do 5 października 1950 r. "uczestniczył w walkach zbrojnych z bandami niemieckiego podziemia tzw. Wehrwolfem*'.
Decyzją z dnia 23 maja 2003 r. Kierownik w/w Urzędu na podstawie art. 149 § 3 art.145 § 1 i art. 148 § 1 k. p. a. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 22 lipca 1999 r. wskazując, iż zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Decyzją z dnia 26 września 2003 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 23 maja 2003 r. W uzasadnieniu organ przytoczył treść art. 145 k.p.a. stwierdzając, iż w sprawie nie występuje żadna z wymienionych tam przesłanek wznowieniowych. Nadto wskazał, że zgodnie z art. 30 ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ orzekający i powołał oddalający skargę wyrok NSA z dnia 17 maja 2001 r.
W wniesionej skardze skarżący podniósł, że podstawę wznowienia postępowania powinien stanowić art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. przy czym w skardze nie określa przesłanek wznowieniowych zawartych w w/w przepisie, które wystąpiłyby po rozpoznaniu sprawy decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 lipca 1999 r.
W odpowiedzi na skargę wniesiono ojej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone.podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270).
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. Nr 53. poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skargi nie można było uwzględnić.
Zgodnie z treścią art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W rozpoznawanej sprawie nie ujawniły się nowe okoliczności faktyczne ani też nowe dowody, które uzasadniałyby wznowienie postępowania zakończonego ostateczną (i poddaną sądowej kontroli) decyzją z dnia 22 lipca 1999 r. Z treści skargi wynika, że skarżący domaga się od organu ponownej oceny stanu faktycznego sprawy już prawomocnie rozstrzygniętej. Powoływane przez skarżącego okoliczności (udział w walce z Wehrwolfem) były podnoszone w poprzednim postępowaniu administracyjnym. Odniósł się również do nich Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 maja 2001 r. (k.4).
Z wskazanych wyżej przyczyn brak było podstaw do uwzględnienia skargi i z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz, U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.