Uzasadnienie
Skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 26 maja 1999 r. nr [...] dotyczącą odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy Ch. w G., rejon ulic [...] i [...] wniósł J. D. Wskazał w niej, iż zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył. co następuje:
Zaskarżona uchwała była już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt IISA/Gd 1455/99, w której wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2001r. skarga została oddalona. W konsekwencji tego - zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) - nie było dopuszczalne kolejne zaskarżenie tej samej uchwały Rady Miasta. Jak to przyjął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 19 grudnia 2002r. III RN 127/02, OSNCP 2003/24/586, - z reguły nie jest dopuszczalna ponowna sądowa weryfikacja uchwał. W uzasadnieniu wyroku z dnia 3 kwietnia 200lr. Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie uznał brak interesu prawnego po stronie skarżącego stwierdzając, że nie może on wskazać normy prawa materialnego, z której interes ten miałby wynikać. Sąd zwrócił też uwagę na brak merytorycznego uzasadnienia skargi.
Niezależnie od powyższego skarżący nie zwrócił się we własnym imieniu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Miasta, a jest to zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym warunek konieczny do skutecznego zaskarżenia uchwały.
Mając powyższe na uwadze, skargę na uchwałę z dnia 26 maja 1999 r. należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec o jej odrzuceniu.