Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 stycznia 2005 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 8 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie udzielenia I. C. pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego w kwocie 88,40 zł w okresie od 18 listopada 2004 r. do 30 listopada 2004 r. oraz w kwocie 204,20 zł od dnia 1 grudnia 2004 r. do 30 listopada 2007 r.
Organ odwoławczy uznał, iż decyzja organu pierwszej instancji została wydana zgodnie z przepisami prawa.
W uzasadnieniu odniesiono się do zarzutu odwołującej się, w którym zakwestionowano możliwość wliczenia do dochodu zasiłku rodzinnego oraz "przydziału na autobus".
Organ szczegółowo opisał sytuację życiową I. C. ustalając, że wnioskodawczyni spełniła kryteria do uzyskania zasiłku stałego określone w przepisie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej.
Następnie na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 2 wymienionej wyżej ustawy wzoru ponownie obliczono przysługujący wnioskodawczyni zasiłek stały na kwotę 204,17 zł, wyjaśniając, iż zasiłek ten stanowi matematycznie wyliczoną kwotę, zależną od dochodów rodziny oraz ilości osób w rodzinie.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej organ wyjaśnił, iż zgodnie art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej do dochodu, na podstawie którego oblicza się zasiłek stały wliczana jest suma miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. Zaliczeniu do dochodu nie podlegają natomiast jednorazowe pieniężne świadczenia socjalne oraz wartość świadczeń w naturze.
Wskazano także, iż fakt, że wysokość przyznanego zasiłku jest niewystarczająca nie może stanowić podstawy do wzruszenia wydanej decyzji organu pierwszej instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniosła I. C. Skarżąca nie podzieliła stanowiska organu drugiej instancji, co do prawidłowości ustalenia wysokości zasiłku stałego, uznając, że przyznana jej kwota jest zbyt niska.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tejże ustawy).
W niniejszej sprawie skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wbrew podnoszonym w niej zarzutom zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem postępowania w sprawie było ustalenie, czy skarżącej przysługuje zasiłek stały i w jakiej wysokości. Przyznany przez organ zasiłek stały skarżąca uznała za zbyt niski, wskazując, że organ niezgodnie z przepisami doliczył do dochodu zasiłek rodzinny i "przydział na autobusy".
Stosownie do treści art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
Zasiłek ten ustala się, w przypadku osoby w rodzinie, w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie (art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej).
Kryterium dochodowe na osobę w rodzinie, zgodnie z art. 8 pkt 2 powyższej ustawy, wynosi 316 zł.
Natomiast za dochód według treści art. 8 ust. 3 uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:
- 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
- 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;
- 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.
Do dochodu ustalonego w myśl ust. 3 nie wlicza się jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego oraz wartości świadczeń w naturze (art. 8 ust. 4).
Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż bezspornym jest, że skarżąca spełnia warunki wymagane do uzyskania zasiłku stałego, bowiem jest to osoba niezdolna do podjęcia pracy z powodu umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, prowadząca gospodarstwo domowe z mężem i dwójką dzieci. Kryterium dochodowe na osobę w jej rodzinie wynosi zaś poniżej 316 zł (por. art. 37 ust. pkt 2).
Rozważeniu podlega natomiast poprawność ustaleń organu, co do wysokości przyznanego skarżącej zasiłku stałego.
Organ administracyjny zgodnie z art. 7 i 77 k.p.a. wyjaśniając dokładnie stan faktyczny sprawy po zebraniu wyczerpującego materiału dowodowego ustalił dochód przysługujący na jednego członka rodziny, potrzebny do prawidłowego wyliczenia kwoty zasiłku stałego.
Do dochodu wliczono świadczenia rodzinne -166 zł, dodatek mieszkaniowy – 184,90 zł oraz uzyskane przez syna skarżącej wynagrodzenie w trakcie odbywanej przez niego praktyki - 96,42 zł. Dochód ustalono na kwotę 447,32 zł. Uzyskaną kwotę należało następnie podzielić przez liczbę członków rodziny, co dało wynik 111,83 zł (447,32 zł: 4 osoby).
Jak wyżej wskazano zasiłek stały ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie (art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej), czyli w niniejszej sprawie jest to: 316 zł (kryterium dochodowe) – 111,83 zł (wysokość dochodu na osobę w rodzinie) = 204,17 zł (kwota zasiłku stałego).
Organ administracji ustalając dochód prawidłowo zakwalifikował świadczenia rodzinne oraz dodatek mieszkaniowy jako część przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wliczającego się w dochód. Nie ma znaczenia bowiem tytuł i źródło uzyskania tych przychodów. Wyłączeniu podlegają tylko jednorazowe pieniężne świadczenia socjalne oraz wartości świadczeń w naturze. Takiego charakteru nie mają natomiast świadczenia rodzinne, w tym dodatek za podjęcie przez dziecko nauki poza miejscem zamieszkania, czy dodatki mieszkaniowe.
Mając na względzie niniejsze rozważania należy stwierdzić, iż organ drugiej instancji przeprowadził prawidłowo postępowanie administracyjne i wydał zaskarżoną decyzję zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.