Uzasadnienie
D. i B. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2008r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 złotych wraz z pouczeniem. Wezwanie to wraz z dwoma innymi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału doręczono skarżącym 21 stycznia 2008r. (por. zarządzenia k. 9-11 akt sprawy oraz zwrotne poświadczenie odbioru k. 12).
Skarżący wpisu nie uiścili wobec czego Sąd postanowieniem z dnia 10 marca 2008r. odrzucił skargę.
Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącym w dniu 27 marca 2008r. a w dniu 3 kwietnia 2008r. złożyli oni wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku tym skarżący przyznali, iż otrzymali z Sądu przesyłkę zawierającą kilka pism z różnymi pouczeniami wśród których nie było jednak nakazu uiszczenia wpisu w kwocie 500 złotych.
Skarżący twierdzili, że gdyby takie wezwanie otrzymali to na pewno uiściliby wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są:
- 1) zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu
- 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy pozostawiona została zatem uznaniu Sądu, który zgodnie z utrwalonym orzecznictwem winien ocenić czy osoba dokonująca określonej czynności procesowej zachowała należytą staranność, gdyż brak jej winy jest podstawowym kryterium oceny braku jej winy przy dokonaniu określonej czynności.
Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że w dniu 10 stycznia 2008r. WSA w Gdańsku wysłał do skarżących wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, odpis odpowiedzi na skargę oraz odpis zarządzenia zawierającego pouczenie o treści art. 46 P.p.s.a.
W wezwaniu znajdującym się na k. 12 akt sprawy dokładnie opisano, że poza pouczeniem i odpisem skargi skierowano do skarżących wezwanie o uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych.
Potwierdzeniem wykonania tej czynności jest adnotacja starszego sekretarza sądu znajdująca się na k. 11 akt sprawy.
Oczywiste jest zatem, że nie uiszczenie wpisu na wezwanie Sądu było wyłącznie konsekwencją niezapoznania się przez skarżących z treścią wszystkich pism skierowanych do nich w tej przesyłce. Okoliczność tą potwierdza pośrednio treść wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, w którym skarżący wywodzą, że przesyłka którą odebrali 21 stycznia 2008r. zawierała kilka pism.
W świetle tych okoliczności brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżącym nie doręczono wezwania do uiszczenia wpisu, gdyż przeczy temu treść zarządzeń oraz szczegółowy opis dokumentów załączonych do pierwotnego wezwania z dnia 10 stycznia 2008r.
W związku z powyższym uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w sentencji postanowienia.