Uzasadnienie
II SA/ Gd. 1606/ 03
Decyzją z dnia 15 lipca 2002r. Prezydent Miasta działając na podstawie art. 104 kpa oraz na podstawie art. 1 ust. 1, 2 i 5, art. 2 ust. 1 pkt.2 i 3 ustawy z dnia 4 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności / tekst jednolity: Dz. U. z 2001r. nr 120, poz. 1299/ w związku z art. 2 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności / Dz. U. z 2001r. nr 72, poz. 749/ po rozpatrzeniu wniosku E. T., A. Ł.- B. i A. Ł. o przekształcenie w prawo własności udziału w prawie użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w G. przy ulicy [...] odmówił przekształcenia w prawo własności prawa użytkowania wieczystego, związanego z własnością lokalu użytkowego / KW [...]/ przysługującego wnioskodawcom, w udziale 7/100 części w stosunku do nieruchomości gruntowej zabudowanej domem wielomieszkalnym, obejmującym działkę oznaczoną numerem [...] o powierzchni 514 m², położonej w G. przy ul. [...], objętej księgą wieczystą KW [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy.
W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na wniosek złożony w dniu 2 stycznia 2001r. przez wnioskodawców E. T., A. Ł.- B. i A. Ł. o przekształcenie w prawo własności- udziału 7/100 w prawie użytkowania wieczystego, ustanowionego wobec nieruchomości gruntowej zabudowanej domem wielomieszkalnym, opisanej w decyzji. Zgodnie z zapisem w księdze wieczystej udział stron postępowania w prawie użytkowania wieczystego tej nieruchomości gruntowej związany jest z własnością lokalu użytkowego i wynosi 7/ 100.
Organ wskazał, że w trakcie postępowania ustalono, iż w budynku przy ul. [...] posadowionym na działce nr [...] aktem notarialnym nr [...] z dnia 29 maja 1995r. Gmina Miasta sprzedała lokal użytkowy wraz z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste 7/ 100 części powyższej nieruchomości.
Organ I instancji podał,że zasady przekształcania użytkowania wieczystego ustanowionego na rzecz osób fizycznych w prawo własności reguluje powołana w decyzji ustawa z dnia 4 września 1997, znowelizowana ustawą z dnia 21 czerwca 2001r. o zmianie tejże ustawy, której przepisy weszły w życie w dniu 28 lipca 2001r. Odnosząc się do uregulowań ustawy powołano się na art. 1 ust. 2 stanowiący, że przepisy w niej zawarte stosuje się do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998r., a także do osób fizycznych będących ich następcami prawnymi, jeżeli złożą wniosek o przekształcenie.
Ponadto zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 1 ust. 5 pkt 1 i 2a- przepisy ustawy stosuje się do osób fizycznych będących właścicielami lokali, którym przysługuje udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej jako prawie związanym z własnością wyodrębnionego lokalu, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:
- - wniosek o przekształcenie złożą wszyscy współużytkownicy wieczyści, w razie braku zgody stosuje się odpowiednio art. 199 kodeksu cywilnego / art. 1 ust. 5 pkt 1/
- - wszyscy współużytkownicy wieczyści nabyli prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego zgodnie z ust. 2 / art. 1 ust. 5 pkt 2a/.
W wyniku przeprowadzonego postępowania organ ustalił, że w budynku przy ul. [...] aktem notarialnym z 30 maja 2001r. Gmina Miasta dokonała sprzedaży lokalu wraz z oddaniem gruntu w użytkowanie wieczyste.
Powołując się na powyższe ustalenia faktyczne i prawne organ uznał, że skoro w rozpatrywanej sprawie nastąpiła sprzedaż lokalu wraz z oddaniem nie wydzielonej części gruntu w użytkowanie wieczyste po dniu wskazanym w ustawie, to nie został spełniony warunek wymagany przez ustawę a mianowicie aby wszyscy współużytkownicy wieczyści nabyli prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998r.
W konsekwencji powyższego organ I instancji uznał, że nie jest możliwe uwzględnienie wniosku.
Wnioskodawcy wnieśli odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o rozpatrzenie ich wniosku z uwzględnieniem stanu prawnego nieruchomości w dniu zgłoszenia wniosku, tj. na dzień 2 stycznia 2001r.
W uzasadnieniu wnioskodawcy podnieśli, że wniosek złożyli w dniu 2 stycznia 2001r., zaś w dniu 30 maja 2001r. Gmina Miasta sprzedała lokal wraz z oddaniem gruntu w użytkowanie wieczyste w opisywanym budynku, co stanowiło podstawę wydania decyzji odmownej. Wnioskodawcy podnieśli, że z powyższym nie mogą się zgodzić, gdyż Prezydent Miasta winien rozpatrzyć wniosek według stanu prawnego nieruchomości w dniu złożenia wniosku, to jest na dzień 2 stycznia 2001r., nie zaś czekać aż ktoś wykupi mieszkanie czy też lokal użytkowych i dopiero potem rozpoznawać wniosek odwołujących się.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia 6 października 2003r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Odnosząc się do treści odwołania organ II instancji ponownie wskazał, że strony nabyły udział 7/ 100 w prawie użytkowania wieczystego gruntu położonego w G. przy ul. [...], działka nr [...] obszar 514 m², Kw nr [...] w dniu 29 maja 1995r.
Organ przytoczył treść art. 1 cyt. ustawy z 1997r. w myśl, którego ustawa określa zasady przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności osób fizycznych będących dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi. Jej przepisy stosuje się do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998r., a także do osób fizycznych będących ich następcami prawnymi i złożą wniosek do dnia 31 grudnia 2000r.
Organ II instancji podał, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje regulacja z art. 1 ust. 5, zgodnie, z którym:
"Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osób fizycznych będących właścicielami lokali, którym przysługuje udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej jako w prawie związanym z własnością wyodrębnionego lokalu, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
1/ wniosek, którym mowa w art. 2 złożą wszyscy współużytkownicy wieczyści do dnia 31 grudnia 2000r., w razie braku zgody stosuje się odpowiednio art. 199 kodeksu cywilnego, 2/ 2a/ wszyscy współużytkownicy wieczyści nabyli prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zgodnie z art. 2".
Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka umożliwiająca orzeczenie w drodze decyzji administracyjnej o przekształceniu udziału w prawie użytkowania wieczystego przez strony, bowiem jednym z udziałowców w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości jest osoba, która nie była użytkownikiem przed dniem 31 października 1998r.- nabycie nastąpiło bowiem w dniu 30 maja 2001r./ udział w wieczystym użytkowaniu 4/ 100 /.
Nadto Kolegium wskazało, że wbrew twierdzeniom stron zawartym w odwołaniu organy prowadzące postępowanie administracyjne orzekają na podstawie stanu faktycznego i prawnego sprawy występującego w dacie rozstrzygania i wydawania orzeczenia i nie zmienia tej okoliczności ocena czasu prowadzonego w sprawie postępowania i jego wpływu na wydawane orzeczenie.
E. T., A. Ł.- B. i A. Ł. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 października 2003r., wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że rozstrzygnięcie uważają za niezgodne z prawem ponieważ stosownie do art. 1 ust. 2 powoływanej ustawy, jej przepisy stosuje się do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998r. Bezspornym jest, że wszystkie osoby, które spełniły ten warunek złożyły w ustawowym terminie wniosek o przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności. Wobec tego nie było żadnych przeszkód, aby Prezydent Miasta wydał w stosunku do tych osób decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 2 ustawy.
Powołując się na powyższe skarżący podnieśli, że w tych okolicznościach zbycie w okresie późniejszym na rzecz innej osoby udziału w wieczystym użytkowaniu, która nie spełnia wymogów określonych w ustawie nie może rzutować na ocenę uprawnień osób, które złożyły wnioski wcześniej i które to osoby ustawa obejmuje. Według skarżących odmienna interpretacja ustawy stwarzałaby furtkę do obejścia jej postanowień poprzez umożliwienie blokownia uprawnionym szansy uzyskania prawa własności nieruchomości w wyniku dodatkowej sprzedaży przez Urząd Miejski udziałów w prawie wieczystego użytkowania.
Skarżący wskazali nadto, że w ich ocenie, nie taki był cel uchwalenia ustawy.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczasową argumentację, w szczególności powołując się na przepisy cytowane w zaskarżonych decyzjach wskazał, że ich uregulowania oznaczają konieczność nabycia prawa wieczystego użytkowania, a właściwie udziału w tym prawie przez wszystkich współużytkowników przed wymienioną datą. W rozpoznawanej sprawie warunek ten nie jest spełniony, gdyż nabycie współużytkowania w jednym przypadku nastąpiło w dniu 30 maja 2001r.
Powołując się na powyższe organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie w których nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./.
Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153, poz. 1269/ stanowi, że sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Stosownie do art. 6 kpa organ administracji zobligowany jest do rozpoznawania sprawy na podstawie obowiązującego prawa, mającego zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym. Zgodnie bowiem z podstawową zasadą postępowania administracyjnego organy administracji stosują przepisy prawa materialnego obowiązujące w dniu wydania decyzji. Organ orzekający powinien ocenić zatem sprawę według przepisów prawa materialnego obowiązującego w dniu wydania przez ten organ decyzji odwoławczej.
W okolicznościach niniejszej sprawy w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy, tj. w dniu 6 października 2003r. przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej związanego z własnością wyodrębnionego lokalu mieszkalnego w prawo własności mogło nastąpić, jeżeli zostały spełnione łącznie dwa warunki zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997r. o przekształcaniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności / Tekst jednolity: Dz. U. z 2001r. nr 120, poz. 1299/ znowelizowana ustawą z dnia 21 czerwca 2001r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności / Dz. U. nr 72, poz. 749/:
1/ wszyscy współużytkownicy wieczyści złożyli wniosek o przekształcenie do dnia 31 grudnia 2002r. / art. 1 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997r. oraz art. 2 noweli z dnia 21 czerwca 2001r./ 2/ wszyscy użytkownicy wieczyści nabyli prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998r. / art. 1 ust. 5 pkt 2a w zw. Z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997r/.
Dokonując oceny stanu faktycznego sprawy w oparciu o powyższe uregulowania prawne organ II instancji poczynił prawidłowe i zgodne z prawem ustalenia.
Prawo wieczystego użytkowania gruntu związanego z lokalem o łącznej powierzchni 63, 90 m² położonym w G. przy ulicy [...] należącym do J.S., K. S. i J. S. ustanowione zostało po dniu 31 października 1998r. Z przedłożonego aktu notarialnego wynika bowiem, że umowa ustanowienia odrębnej własności tego lokalu, umowa sprzedaży oraz oddania w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu gminnego została zawarta w dniu 30 maja 2001r.
Organy orzekające w sprawie obowiązane były uwzględnić obowiązujący stan prawny i faktyczny z daty orzekania.
W konsekwencji uznać należy, że w dacie orzekania przez organ II instancji brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Inne rozstrzygnięcie stanowiłoby naruszenie prawa materialnego. W dacie tej bowiem nie wszyscy współużytkownicy wieczyści nabyli prawo do przekształcania prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zgodnie z cytowanymi postanowieniami ustawy. Organ II instancji rozpoznając odwołanie skarżących stosownie do przywołanych zasad nie mógł pominąć więc tego, że w dacie orzekania jeden ze współużytkowników wieczystych ułamkowej części gruntu nie spełnia warunków powoływanej ustawy / nie nabył wieczystego użytkowania przed dniem 31.
- 10. 1998r./. Inne ustalenie byłoby bowiem w sposób oczywisty sprzeczne ze stanem faktycznym sprawy.
W tym stanie sprawy, stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu prze sądami administracyjnymi oddalił skargę.