Uzasadnienie
3 II SA/Gd 1618/03
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 9 października 2003 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny powołując przepisy art. 138 § 1 ust. 1 KPA utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 sierpnia 2003 r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie choroby zawodowej R.B., byłego pracownika Okręgowego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w G., stwierdzonej decyzją organu I instancji Nr [...] z dnia 14 lutego 2003 r. pod postacią przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie, organ I instancji odmówił wznowienia postępowania na wniosek OPEC Sp. z o.o. w G., uznając, po zapoznaniu się z wnioskiem, że nie zachodzi żadna z okoliczności przewidzianych w art. 145 i 145a KPA.
Po rozpatrzeniu odwołania OPEC Sp. z o.o. w G., w którym odwołująca się Spółka podniosła, że nie składała wniosku o wznowienie postępowania w sprawie choroby zawodowej R.B. lecz – odwołanie od decyzji organu II instancji Nr [...] z dnia 07.05.2003 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej R.B., organ odwoławczy utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego OPEC Sp. z o.o. w G. zarzuciła, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny dopuścił się naruszenia przepisów art. 105 § 1 KPA poprzez kontynuowanie postępowania mimo wskazywanej w odwołaniu bezpodmiotowości tego postępowania; naruszył art. 107 KPA wobec braku uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji oraz naruszył art. 128 w zw. z art. 7 KPA poprzez błędne zakwalifikowanie pisma OPEC Sp. z o.o. w G. z dnia 21.05.2003 r. jako wniosku o wznowienie postępowania podczas gdy w rzeczywistości pismo to było odwołaniem od decyzji organu o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającą chorobę zawodową u R.B..
Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i morzenie postępowania oraz o zasądzeniu kosztów postępowania. Zarzuty i wnioski skargi szczegółowo uzasadniono, podnosząc m.in., że pismo strony skarżącej z dnia 21.05.2003 r. było odwołaniem, o czym świadczyła jego treść, a mylne zatytułowanie pisma nie powinno stanowić przeszkody w rozpoznaniu środka jako odwołania.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z art. 135 cyt. ustawy, Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych w granicach danej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
Jak wynika z akt organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 sierpnia 2003 r. orzekającą, z powołaniem przepisów art. 149 § 3 i 150 § 1 KPA, o odmowie wznowienia postępowania w sprawie choroby zawodowej R.B. z uwagi na to, że "po zapoznaniu się z wnioskiem strony (...) organ stwierdził, że nie zachodzi żadna z okoliczności przewidzianych w art. 145 i 145a KPA, zatem brak jest podstaw do wznowienia postępowania w sprawie" (cyt. z uzasadnienia decyzji organu I instancji).
Zgodnie z art. 151 § 1 KPA rozstrzygnięcie takie zapaść może po przeprowadzeniu postępowania, o jakim mowa w art. 149 § 2 KPA, czyli – po wznowieniu postępowania w sprawie.
Inne rozumienie omawianych przepisów prowadziłoby do rozpatrywania wniosku o wznowienie poza trybem przewidzianym w KPA, co oczywiście nie da się pogodzić z podstawową zasadą praworządności (art. 6 KPA).
Utrzymanie w mocy oczywiście błędnej decyzji organu I instancji oznacza przeniesienie wadliwości do postępowania odwoławczego, co skutkuje koniecznością uchylenia decyzji organów obu instancji na mocy art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jw., albowiem uchybienie przepisom proceduralnym mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Chodzi bowiem o to, że w ramach postępowania wyjaśniającego organ mógł i powinien wyjaśnić (ewentualnie – żądając stosownego oświadczenia od OPEC Sp. z o.o. w G. na podst. art. 64 § 2 i n. KPA) czy wniosek strony skarżącej z dnia 21 maja 2003 r. [...] jest wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej R.B., jak wynikało z żądania pisma, czy też – jest odwołaniem od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 maja 2003 r., na co wskazuje adresat pisma, termin jego wniesienia oraz – wskazanie decyzji jw., na co aktualnie powołuje się strona skarżąca podnosząc zarzut, iż w istocie nie składała wniosku o wznowienie postępowania w sprawie.
W toku ponownego rozpatrywania sprawy organy Inspekcji Sanitarnej, po sprecyzowaniu przez stronę skarżącą żądania zawartego w piśmie z dnia 21 maja 2003 r. [...], podejmą stosowne rozstrzygnięcia w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzje podjęte w sprawie w obu instancjach na mocy cyt. wyżej art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., a na podstawie art. 152 tej ustawy orzekł jak w pkt 2 sentencji.
O kosztach orzeczono w myśl art. 200 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.