Uzasadnienie
Skarżąca I. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 14 listopada 2005r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej.
Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1279 ze zm./ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie natomiast do art. 127 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Zgodnie z przepisami art. 129 § 1 i § 2 odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżącej doręczono odpis powołanej wyżej decyzji wraz z pouczeniem o sposobie i terminie złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 52§ 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo prawidłowego jej pouczenia zawartego w decyzji z dnia 14 listopada 2005r. Skarżąca z pominięciem trybu postępowania opisanego w uzasadnieniu decyzji wystąpiła ze skargą do Sądu.
W tym stanie rzeczy wniesienie skargi z pominięciem przedstawionego trybu postępowania narusza powołany przepis art. 52§1 w związku z art.52§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę działając na mocy art. 58§1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Nadto działając na mocy art. 222cyt. ustawy Sąd nie żądał opłaty od skargi uznając z przyczyn wyżej przedstawionych, że skarga podlega odrzuceniu.