Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. Sąd odrzucił skargę U. G. i M. G. na wyżej opisaną decyzję Wojewody z uwagi na brak wpisu od skargi.
Pismem z 15 maja 2014 r. skarżące zwróciły się do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednocześnie wniosły przedmiotową opłatę. We wniosku wskazały, że 23 marca 2014 r. zgłosiły się osobiście w tutejszym Sądzie celem uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi. Uczyniły to i otrzymały potwierdzenie, że braki zostały uzupełnione. Pośród dokumentacji zawieruszyło się wezwanie do uiszczenia wpisu, które było spięte w pliku pism sądowych. W ocenie skarżących dołożyły one wszelkiej staranności, żeby zrealizować wezwanie. Wyraziły przypuszczenie, że gdyby wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone było w osobnej kopercie, wpis zostałby uiszczony terminowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na jej brak, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260).
O ile skarżące dopełniły przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesnego ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej, to jednak nie można uznać, że nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi.
Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżące nie uprawdopodobniły, że dochowały należytej staranności i dbałości o swoje interesy. Wręcz przeciwnie, nie przeglądając dokładnie treści pism otrzymanych z Sądu i nie sprawdzając, czy istotnie wszelkie braki zostały uzupełnione, skarżące wykazały się właśnie niedbalstwem w prowadzeniu własnej sprawy. Nie mogą tu wskazywać okoliczności, że pracownik Sądu przyjmując odpisy skargi potwierdził należyte wypełnienie zobowiązania. Miernikiem staranności jest bowiem dokładne zapoznanie się z pismami otrzymanymi z Sądu. Skarżące nie podały żadnej okoliczności, którą można by uznać za nagłą przeszkodę, która uniemożliwiła uiszczenie wpisu w zakreślonym terminie.
W związku z powyższym uprawnionym jest twierdzenie, że skarżące nie dochowały należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od nich oczekiwać. Przy dołożeniu należytej staranności, wnioskodawczynie bowiem były w stanie dopełnić swoich obowiązków i uiścić wpis w terminie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.