Uzasadnienie
S.K. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 26 lutego 200Ir. Nr [...], Decyzja tą utrzymano w mocy decyzję z dnia 26 września 2000 r. Nr [...]o umorzeniu postępowania w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu wykonywania pracy przymusowej, z uwagi na przekroczenie przewidzianego ustawą terminu, składania wniosków, (vide: skarga k. 2-4)
Po wniesieniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób-Represjonowanych decyzją z dnia 27 sierpnia 2002 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 26 lutego 2001 r. Nr [...] oraz decyzję z dnia 26 września 2000 r. Nr [...] o umorzeniu postępowania, wskazując, iż S. K. dochował terminu złożenia wniosku. Jednocześnie w wydanej decyzji organ administracji dokonał merytorycznej oceny wniosku i odmówił przyznania S. K. uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu wykonywania pracy przymusowej.(vide: decyzja z dnia 27 sierpnia 2002 r. k. 42 akt administracyjnych)
W piśmie z dnia 26 września 2002 r. skarżący wskazał, iż cofa skargę, która stała się nieaktualna w związku z treścią wydanej później decyzji. Skarżący oświadczył, iż złożył środek odwoławczy od ponownej niekorzystniej dla niego decyzji, a w razie kolejnego niekorzystnego rozstrzygnięcia, skorzysta z ponownej skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, (vide: pismo z dnia 26 września 2002 r. k. 45).
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż cofniecie skargi zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym nie jest dla sądu wiążące. Po umorzeniu postępowania w niniejszej sprawie i uchyleniu decyzji z dnia 27 sierpnia 2002 r. Nr [...], skarżący straci możliwość poddania kontroli sądu administracyjnego decyzji z dnia 26 lutego 2001 r. Nr [...]. Cofnięcie skargi jest zatem dla skarżącego niekorzystne. Jednocześnie Sąd wskazał, iż nieistnienie zaskarżonej decyzji nie może być podstawą umorzenia postępowania do czasu zakończenia sprawy dotyczącej legalności decyzji z dnia 27 sierpnia 2002r., a w zależności od jej zakończenia w niniejszej sprawie będą istniały podstawy do umorzenia postępowania bądź jego kontynuacji. (vide: postanowienie k 47, 49).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sprawy, w których skargi wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Decyzją z dnia 23 września 2003r., Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję z dnia 27 sierpnia 2002.r, Nr [...] uchylająca decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie. (dowód: decyzja z dnia 23 września 2003r. k 56 akta administracyjne). Decyzja z dnia 23 września 2003r. nie została przez S. K. zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego i stała się prawomocna. (vide: oświadczenie S. K. z dnia 31 października 2003r. k 74).
Wobec uchylenia przez organ administracji decyzji z dnia 26 lutego 2001r. Nr [...] decyzja będąca przedmiotem skargi nie istnieje. Rozpoznanie stało się zatem bezprzedmiotowe.
Powyższe okoliczności uzasadniają umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270).