Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 kwietnia 2005 r. L. K. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania prowadzonego na wniosek zarządu A w R., dotyczącego planowanej inwestycji na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w R.. Z treści pisma wynikało, że zainteresowany wnosi o zawieszenie postępowania zarówno w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak też art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Burmistrz Miasta postanowieniem z dnia 30 maja 2005 r., na podstawie art. 62 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717, ze zm.), odmówił zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z treścią art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu złożyć może jedynie strona na żądanie której postępowanie zostało wszczęte.
Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy pochodził od Zarządu A z siedzibą w R.. Zaś wniosek o zawieszenie złożył L. K. będący jedynie osoba zainteresowaną.
Ponadto Rada Miejska nie podjęła uchwały o przystąpieniu do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu planowanej inwestycji, co mogłoby stanowić przesłankę zawieszenia postępowania na podstawie przepisu art. 62 pkt 1 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Przepis art. 62 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje również, iż postępowanie o ustalenie warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu, jeżeli istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego dla danego obszaru, W ocenie organu nie ma przesłanek do zastosowania tego przepisu bowiem dla terenu objętego wnioskiem taki obowiązek nie istnieje.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L. K. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu oraz podnosząc iż podane w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia argumenty nie znajdują uzasadnienia prawnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 16 stycznia 2006 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 101 k.p.a. w związku z art. 62 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717, ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż przepis art. 62 reguluje instytucję fakultatywnego zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w ust. 1 oraz instytucję obligatoryjnego zawieszenia tego postępowania w ust. 2.
Organ wskazał, iż teren inwestycji nie stanowi obszaru w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, a zatem obligatoryjne zawieszenie postępowania, o którym mowa w art. 62 ust. 2 ustawy nie może mieć miejsca w niniejszej sprawie.
Przepis art. 62 ust. 1 nie zawiera szczególnych przesłanek fakultatywnego zawieszenia postępowania, dlatego też organy administracji mają w tym przypadku większą swobodę w rozważaniu zasadności zawieszenia.
Organ wskazał, iż brak planu miejscowego nie stanowi przyczyny zawieszenia postępowania w sprawach ustalenia warunków zabudowy. Ustalenie warunków zabudowy następuje także w przypadku braku planu miejscowego, zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy, a przyczyna wszczęcia postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy nie może stanowić przyczyny jednoczesnego zawieszenia tego postępowania.
Z treści przepisu art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy organ wywiódł, iż przeszkodą wstrzymującą postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy może być jedynie podjęcie (bądź zamiar podjęcia) i prowadzenie prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mającym objąć obszar, na którym ma być realizowana inwestycja. W niniejszej sprawie przyczyna taka jednak nie występuje, bowiem Gmina Miasta nie prowadzi prac nad nowym planem miejscowym i tym samym nie ma przeszkód w ustalaniu warunków zabudowy na terenie miasta.
Podsumowując powyższe rozważania organ stwierdził, iż nie dopatrzył się w niniejszej sprawie żadnych racjonalnych przyczyn, mogących stanowić podstawę zawieszenia postępowania w trybie art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zwłaszcza, że domagający się zawieszenia postępowania takiej przyczyny nie wskazał.
Wniosek o zawieszenie postępowania nie pochodzi od inwestora, a zatem osoby najbardziej zainteresowanej podjęciem decyzji administracyjnej w sprawie ustalenia warunków zabudowy i będącej gospodarzem procesu inwestycyjnego, lecz od innej strony postępowania której zamiarem jest jedynie wstrzymanie postępowania administracyjnego i utrudnienie inwestorowi realizacji zamierzonego przedsięwzięcia.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł L. K. żądając jego uchylenia.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organu jest błędne i nie znajduje podstawy w stanie faktycznym.
Skarżący wskazał, iż wystąpił o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, to jest działki nr [...[ w R., na której inwestor zamierza zrealizować przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na budowie domów mieszkalnych.
W ocenie L. K. wynik postępowania dotyczącego zwrotu wywłaszczonej nieruchomości ma istotny wpływ na niniejsze postępowanie administracyjne.
Skarżący podniósł, iż oczywistym jest, że za decyzją o ustaleniu warunków zabudowy nastąpi wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, co wiąże się z nieodwracalnymi skutkami i może pociągnąć za sobą brak możliwości zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, to jest działki nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie oraz ponowiło argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Ponadto organ odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, iż nie dotyczą one podstawy rozstrzygnięcia, art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ale dotyczą zawieszenia postępowania ze względu na zagadnienie wstępne, jakim jest w ocenie skarżących sprawa zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Te kwestie, jak wskazał organ, zostały rozstrzygnięte w innym postanowieniu Kolegium, sygn. akt [...] i stanowią przedmiot skargi w innej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W przedmiotowej sprawie skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Stosownie do art. 62 ust. 1 ustawy z dniach 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717, ze zm.) postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:
- 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo
- 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.
Jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu (art. 62 ust. 2).
Na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie Sąd ustalił, iż L. K. w dniu 28 kwietnia 2006 r. złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na budowie domów mieszkalnych wielorodzinnych wraz z towarzyszącą infrastrukturą w R. przy ul. [...], na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...].
Wniosek swój uzasadnił tym, iż dla terenu, na którym ma być realizowana sporna inwestycja brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Z akt sprawy wynika, iż L. K. jest stroną niniejszego postępowania jako właściciel działki przyległej do działki będącej terenem planowanej inwestycji.
Natomiast inwestorem, podmiotem wnioskującym o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy jest A z siedzibą w R..
W niniejszej sprawie, po rozważeniu zarzutów skargi oraz zbadaniu treści decyzji organu I jak i II instancji Sąd stwierdził, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie przepisami postępowania administracyjnego.
Ponadto wskazać należy, iż Sąd podzielił stanowisko przedstawione przez organ II instancji uznając je za zasadne.
W niniejszej sprawie brak przesłanek uzasadniających obligatoryjne zawieszenie postępowania, bowiem teren inwestycji nie stanowi obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego.
Natomiast rozważeniu podlega kwestia, czy w niniejszej sytuacji uzasadnionym byłoby fakultatywne zawieszenie postępowania. Jak zauważył organ odwoławczy przepisy art. 62 ust. 1 nie zawierają szczególnych przesłanek fakultatywnego zawieszenia postępowania.
Z treści art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy wywnioskować należy, iż przeszkodą wstrzymującą postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy może być podjęcie (bądź zamiar podjęcia) i prowadzenie prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mającym objąć obszar, na którym ma być realizowana inwestycja. W niniejszej sprawie przyczyna taka jednak nie występuje, bowiem Gmina Miasta nie wszczęła procedury mającej na celu uchwalenia nowego planu miejscowego.
Ponadto wskazać należy, iż brak planu miejscowego nie stanowi samodzielnej przyczyny zawieszenia postępowania w sprawach ustalenia warunków zabudowy.
Podsumowując niniejsze rozważania stwierdzić należy, iż wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia 16 stycznia 2006 r. jest zgodna z prawem. Brak jest podstaw do uznania zasadności zarzutów skargi.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.