Uzasadnienie
A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 30 grudnia 2016 r., nr [...].
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 15 marca 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie 2 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionej fotokopii celem doręczenia uczestnikom postępowania; uzasadnienie skargi tj. wskazanie w piśmie w 4 egz. z jakich względów nie zgadza się z wydaną decyzją oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS). Jednocześnie, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W obu wezwaniach wyznaczono termin 7 dni na ich wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika bowiem z treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać m.in. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Stosownie więc do treści art. 47 § 1 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Z kolei, zgodnie z treścią art. 28 § 1 powołanej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu a, jak wskazuje treść art. 29 tej ustawy, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, określenie organów upoważnionych do działania w imieniu danej jednostki organizacyjnej wynika bądź z aktów prawnych powołujących do życia taką jednostkę lub regulujących jej funkcjonowanie, bądź – w przypadku braku stosownych regulacji ustawowych - z aktów określających wewnętrzną strukturę jednostki i kompetencje jej organów, czyli najczęściej ze statutu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 1367/07, Legalis).
W odniesieniu do podmiotów podlagających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest zaś aktualny odpis z tego rejestru (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1274/07, Legalis). Ponadto, art. 220 § 1 powołanej ustawy wskazuje, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca otrzymała w dniu 23 marca 2017 r. a tym samym termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego upływał dla skarżącej w dniu 30 marca 2017 r.
Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi jak również nie uiściła należnej opłaty (vide: notatka urzędowa sporządzona przez Oddział Finansowo – Budżetowy WSA w Gdańsku w dniu 24 kwietnia 2017 r.).
Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 tej ustawy Sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca postanowieniem skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.