Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 marca 2009 r. D. i H. U. wystąpili do tutejszego Sądu z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi H. H., S. B. i S. W. na uchwałę Rady Miasta z dnia 12 czerwca 2002 r. Nr [...], w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. (sygn. akt II SA/Gd 606/06), zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2007 r., w której obecnie na skutek skargi kasacyjnej toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zarządzeniem z dnia 27 marca 2009 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżących, reprezentującego ich z urzędu w sprawie II SA/Gd 606/06, radcę prawnego L. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 10 marca 2009 r. poprzez nadesłanie trzech jej odpisów wraz z załącznikami, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie radca prawny L. D. wyjaśnił, że jest pełnomocnikiem skarżących wyłącznie w postępowaniu spowodowanym wniesieniem przez nich skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 maja 2007 r., (sygn. akt II SA/Gd 606/06). Dodał, że nie jest autorem skargi o wznowienie postępowania i nie wie czego sprawa dotyczy oraz, że w swoim przekonaniu nie reprezentuje skarżących w sprawie II SA/Gd 169/09. W odpowiedzi poinformowano pełnomocnika skarżących, iż na mocy art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy obejmuje również skargę o wznowienie postępowania.
W dniu 20 maja 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo D. i H. U. w którym skarżący wyjaśnili, że stawili się w siedzibie Sądu w dniu 14 maja 2009 r. i po ustaleniu na podstawie akt sprawy treści wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie przedłożyli żądane odpisy. Jednocześnie wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych.
Skarżący zwrócili się także do Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. o zmianę pełnomocnika wskutek czego Rada pismem z dnia 30 października 2009 r. poinformowała WSA w Gdańsku, że wskutek odwołania pełnomocnictwa radcy prawnemu L. D. nowym pełnomocnikiem skarżących wyznaczony został radca prawny W. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.
W przedmiotowej sprawie, jako przyczynę uchybienia terminu D. i H. U. wskazali zaniechanie przez ich pełnomocnika obowiązku poinformowania skarżących o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku podano, że dopiero w dniu 14 maja 2009 r. skarżący ustalili treść wezwania do uzupełnienia braków formalnych i już dnia następnego osobiście przedłożyli brakujące odpisy.
Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).
Z taka sytuacja mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Skarżący, którzy wnosząc skargę kasacyjną w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 606/06, korzystali z przyznanego im z urzędu pełnomocnika, nie mogąc skontaktować się z nim w celu omówienia zasadności skargi o wznowienie postępowania złożyli przedmiotową skargę osobiście. Sąd wzywając do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowego wniosku skierował korespondencję na adres radcy prawnego L. D. uznając, że ten w dalszym ciągu reprezentuje skarżących. Pełnomocnik ten nie poinformował skarżących o upływającym terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Powyższe okoliczności, w przekonaniu Sądu, wykluczają winę skarżących w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych.
Ponadto o treści zarządzenia z dnia 27 marca 2009 r. D. i H. U. dowiedzieli się dopiero w dniu 14 maja 2009 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony przed upływem 7 dni od tej daty. Skarżący w dacie złożenia wniosku o przywrócenie terminu uzupełnili także braki skargi.
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności, w ocenie Sądu, zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a.. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.