Uzasadnienie
Skarżący wnoszą o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie w jakim jej przepisy dotyczą lokali mieszkalnych w budynkach stanowiących przedmiot prywatnej własności, a więc nie stanowiących zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509/ mieszkaniowego zasobu Gminy-Miasta.
W szczególności skarżący wywodzą, że zaskarżona uchwała poprzez jej par. 1 ust. 1, w którym tytuł uchwały otrzymał obecnie brzmienie: "w sprawie wprowadzania czynszu regulowanego w lokalach mieszkalnych na terenie Gminy-Miasta" w miejsce dotychczasowego, który brzmiał: "w sprawie wprowadzenia czynszu regulowanego w lokalach tworzących mieszkaniowy zasób Gminy Miasta" spowodowała, że postanowienia uchwały oznaczają rozszerzenie jej mocy na kategorię lokali mieszkalnych również w budynkach stanowiących własność osób fizycznych.
Rada Miasta uchwałą w zaskarżonej części naruszyła przepisy ustawy o najmie lokali mieszkalnych, a w konsekwencji dopuściła się naruszenia interesów prawnych i uprawnień skarżących, gdyż w załączniku nr 1 do uchwały, w którym wyszczególnione zostały stawki czynszu regulowanego dla poszczególnych kategorii mieszkań, kwoty czynszu za 1 m2 zostały określone przy przyjęciu 0,8 do 2,0 procent wartości odtworzeniowej i lokatorzy, zajmujący lokale w domach stanowiących własność skarżących, powołując się na treść uchwały odmawiają uiszczenia zapłaty czynszu w granicach 2,1-3 procent wartości odtworzeniowej obliczonej przy zastosowaniu aktualnego wskaźnika przeliczeniowego określonego przez wojewodę, a więc procentowo wyższego od ustalonego przez Radę Miasta lecz zgodnego z przepisami ustawy o najmie lokali.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Przepis art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509/ stanowi, że czynsz najmu lokali nawiązanego w sposób, o którym mowa w ust. 1, położonych w domach stanowiących własność osób fizycznych lub prawnych albo lokali stanowiących własność takich osób, ustala się zgodnie z przepisami o czynszu regulowanym.
Przepis ten stanowi zatem o tym, w jakiej wysokości czynsz może być policzony od najemców, z którymi najem został nawiązany w sposób określony w art. 56 ust. 1, a lokale przez nich wynajmowane położone są m.in. w domach stanowiących własność osób fizycznych, ograniczając tym samym tych właścicieli domów w możliwości pobierania czynszu innego aniżeli w wysokości określonej przepisami o czynszu regulowanym.
Przepis ten nie oznacza jednak, aby Rada Gminy miała uprawnienie do uchwalania zróżnicowanych stawek czynszu o jakich mowa w art. 26 ustawy także w odniesieniu do najemców lokali położonych w domach stanowiących własność osób fizycznych, gdyż uprawnienie to odnosi się tylko do najemców lokali tworzących mieszkaniowy zasób gminy /art. 25 ust. 1/, a to jakie lokale tworzą mieszkaniowy zasób gminy wynika z art. 5 ust. 1.
Od ww. wyroku NSA Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku stwierdzającego niezgodność z prawem uchwały Rady Miasta w częściach w jakich określono, że uchwała dotyczy wprowadzenia czynszu regulowanego na terenie miasta, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną do Sądu Najwyższego.
W rewizji podniesiono między innymi, że wyrok rażąco narusza przepisy, o ile zakłada po stronie Rady Gminy brak uprawnień do ustalania w okresie, o którym mowa w art. 56 ust. 2 ustawy o najmie lokali, tj. do 2004 r. włącznie, czynszu najmu lokali, nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnych o przydziale lub na podstawie innego tytułu prawnego /art. 56 ust. 1 ustawy o najmie lokali/, położonych w domach stanowiących własność osób fizycznych albo lokali stanowiących własność takich osób.
Cytowany wszak przepis wprost odsyła do trybu ustalania czynszu regulowanego, o którym traktuje art. 26 tej ustawy, skoro zawiera określenie, że "czynsz najmu lokali (...) ustala się zgodnie z przepisami o czynszu regulowanym". Żadne zaś inne przepisy - niż wymienione w art. 26 ustawy o najmie lokali - trybu ustalania czynszu regulowanego nie normują i to bez względu na to, o jakie lokale chodzi.