Uzasadnienie
W dniu 2 czerwca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęły wraz z pismem przewodnim formularze wniosku A. G. i D. G. o przyznanie prawa pomocy, w których wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z nadesłanych formularzy wniosków o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym razem z trzynastoletnią córką i czteroletnim synem. Wnioskodawcy podali, że utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu zatrudnienia i zasiłków rodzinnych w łącznej wysokości 1983 zł miesięcznie. Podali, że posiadają nieruchomość rolną o powierzchni 7,2 ha.
W nadesłanym piśmie przewodnim, w którym wnioskodawcy wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych wskazali, że aktualnie rodzina utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia D. G., gdyż A. G. zawiesiła w grudniu 2014 r. wykonywanie działalności gospodarczej ze względu na wysokie koszty a niski dochód. Obecnie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Z powodu wielomiesięcznych problemów finansowych nie mogli wnioskodawcy uregulować czynszu za mieszkanie, co wstrzymało wypłacanie dodatku mieszkaniowego. Obecna zaległość w opłacie czynszu wynosi około 500 zł. Dodatkowym obciążeniem budżetu rodziny jest pożyczka bankowa z ratą 422,36 zł miesięcznie zaciągnięta w 2012 r. Podali, że koszty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą: 342 złotych z tytułu czynszu, około 300 złotych za energię elektryczną (za gospodarstwo domowe w Gdańsku oraz energię elektryczną na działce rolnej), za gaz – 50 złotych, telefon w wysokości 50 złotych, a wkrótce konieczne będzie także zakupienie opału na zimę (mieszkanie ogrzewane jest piecami węglowymi), co najmniej 1,5 tony węgla, a koszt 1 to kwota ok. 900 zł.
Rozpoznając złożone wnioski zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawców referendarz sądowy uznał, że wykazali, iż zachodzą przesłanki do przyznania im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawcy przy uzyskiwanych obecnie dochodach i ponoszonych wydatkach nie są w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Przy ocenie sytuacji finansowej wnioskodawców uwzględniono przede wszystkim fakt, iż źródłem utrzymania rodziny jest jedno wynagrodzenie za pracę i zasiłki rodzinne, których wysokość nie zaspokaja podstawowych potrzeb rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia