Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 marca 2018 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał do Sądu skargę C. W. z dnia 14 listopada 2014 r. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 września 2014 r., nr [..].
Postanowieniem tym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania z dnia 18 sierpnia 2014 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2014 r., nr [..], nakazującej C. W. rozbiórkę wybudowanej w warunkach samowoli budowlanej na działce nr [..] obr. ew. W., gmina K., wiaty o konstrukcji drewnianej z dachem dwuspadowym, o wymiarach w rzucie wynoszących ok. 1,82 m x 2,23 m. W ocenie skarżącej postanowienie to wydane zostało z naruszeniem art. 57 § 4 w zw. z art. 129 § 2 i art. 134 k.p.a. co uzasadniało jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu.
Z akt sprawy wynika bowiem, że po wniesieniu przez C. W. skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 września 2014 r., nr [..], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2014 r., nr [..], wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie własne z dnia 29 września 2014 r. i stwierdził, że odwołanie skarżącej z dnia 18 sierpnia 2014 r. zostało wniesione w terminie i podlega rozpatrzeniu a ponadto, że działanie organu odwoławczego nie nosiło znamion działania z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej.
Art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z akt sprawy wynika ponadto, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 70/15, oddalił skargę C. W. na postanowienie z dnia 8 grudnia 2014 r. wydane w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OSK 2965/15, oddalił skargę kasacyjną wniesioną od tego wyroku.
Tym samym, zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, przez co dalsze prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna tj. m.in. na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2926/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył przedmiotowe postępowanie, o czym orzekł w punkcie 1 postanowienia.
W punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj.: Dz.U. z 2018 r., poz. 265), na które oprócz wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł.