Uzasadnienie
E. S. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku Uchwałę Rady Miejskiej z dnia 19 kwietnia 2001 r. Nr [...]. Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska odrzuciła zarzut skarżącego wniesiony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wielofunkcyjnych w rejonie ulic: L., J., O..
Skarżący w wniesionym zarzucie podniósł, że od ul. [...] wzdłuż jego działki Nr [...] istnieje jezdnia o szerokości 6 m., która biegnie do końca biurowca Rejonowego Urzędu Pracy. Ponadto od skraju w/w jezdni do działki Nr [...] jest pas ziemi o szerokości 4,5 n1, który można wykorzystać na chodnik.
W uzasadnieniu uchwały odrzucającej zarzut Rada stwierdza, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania terenów F-25 MN (osiedle [...]) zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 17 listopada 1994 r. przez część działki Nr [...] przewidziana była droga osiedlowa oznaczona symbolem 29 KD. Opracowany projekt planu terenów wielofunkcyjnych w rejonie ulic: L., J., O. nie zmienia przebiegu ulicy na działce [...] lecz na działkach sąsiednich, których właściciele nie wnieśli uwag. Przedkładany przez E. S. argument, że przez teren Biura Pracy przebiega droga i powinna stanowić drogę osiedlową jest, zdaniem Rady, nie do przyjęcia, gdyż stanowi ona drogę wewnątrz- zakładową o ruchu pieszym. W tej sytuacji przepisy nie pozwalają na przemianowanie jej na ulicę zbiorczą obszarową.
Wobec tego, że plan przyjęty Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej przewidywał przebieg drogi przez część działki [...] (co do której zainteresowany nie wniósł uwag) a obecnie przedkładany plan nie zmienia w tym fragmencie drogi, w ocenie w/w organu, zarzut skarżącego należało oddalić.
W skardze skarżący podtrzymał swoje stanowisko zawarte w wniesionym zarzucie. Podniósł, iż istnieją tereny miejskie przez które w znacznej części może przebiegać droga oznaczona symbolem 29 KD. Skoro są techniczne możliwości prowadzenia drogi przez teren będący własnością miasta, to nie powinno być naruszane, chronione konstytucyjnie, prawo własności obywatela.
W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie Rada Miejska stwierdza, iż projektowana zmiana przesunięcia drogi po granicach działek wpłynie korzystniej na zagospodarowanie terenów przyległych niż było to zawarte w obowiązującym planie przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 17 listopada 1994 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone,podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami admini8fracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 obowiązującej w czasie orzekania ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.(tj. Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Istotą powołanego przepisu jest to, że projektowane ustalenia (lub zmiany) planu zmieniając przeznaczenie gruntu jednocześnie wpływają na sytuację prawną podmiotu władającego, w jego ocenie w sposób niekorzystny.
Nie można zatem powiedzieć, że projekt naruszył interes prawny lub uprawnienia skarżącego w sytuacji. w której w granicach należącej do niego działki nie projektowano zmian planu (co jest okolicznością nie kwestionowaną). Podnoszone przez skarżącego okoliczności to wyłącznie postulowane korzystne z jego punku widzenia zmiany w istniejącym planie i nie można im nadać charakteru zarzutu w znaczeniu powołanego wyżej przepisu art. 24 ust. 1 ustawy.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku