Uzasadnienie
Art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.), obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji, stanowił, iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonego postanowienia, znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że postanowienie, zawierające pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, zostało doręczone żonie skarżącego - S. K. w dniu 11 kwietnia 2003 r. (k. 64 akt administracyjnych) Doręczenie przesyłki dorosłemu domownikowi adresata było zgodne z art. 43 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 57 § 1 i 4 k.p.a. w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 maja 2003 r., jako najbliższym dniu powszednim, następnym po ustawowo wolnym od pracy dniu 11 maja 2003 r. Skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym po upływie tego terminu - w dniu 4 czerwca 2003 r. (stempel pocztowy na kopercie k. 5)
Termin do wniesienia skargi nie został zatem przez skarżącego zachowany.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Złożenie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270)