Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 marca 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu odmówił zwolnienia K. W. od kary grzywny w wysokości 50 zł wymierzonej postanowieniem z 23 lipca 2013 r. Postanowienie zawierało pouczenie, że w terminie 7 dni strona może złożyć zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Postanowienie zostało odebrane przez stronę 20 marca 2014 r.
Skarga została wniesiona przez K. W. na powyższe postanowienie z argumentacją, że organ miał pełen dostęp do dokumentacji, której niezasadnie domagał się przedstawienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.).
Wskazać przy tym należy, że dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany i nie zapadnie rozstrzygnięcie kończące postępowanie zainicjowane jego wniesieniem, dopóty nie można mówić, że stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, s.150). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie – z treści pisma skarżącego z dnia 24 lutego 2014 r. – wynika jednoznacznie, że skarga dotyczy postanowienia organu I instancji tj. postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu. z dnia 14 marca 2014 r..
Bezspornym jest również, że - jak wynika z treści odpowiedzi na skargę - skarżący nie skorzystał zgodnie z treścią pouczenia z możliwości złożenia zażalenia do organu odwoławczego. Skarżący wywiódł skargę na postanowienie pierwszoinstancyjne, w tej sytuacji skarga jako przedwczesna i wniesiona na rozstrzygnięcie organu I instancji podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.