Uzasadnienie
A. F., A. F., T. L. oraz J. F. – L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 30 stycznia 2014 r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Starosty z dnia 7 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego.
Zarządzeniami z dnia 3 kwietnia 2014 r. zobowiązano skarżących A. F. i A. F. oraz T. L. i J. F. – L., do uiszczenia solidarnie wpisów sądowych od skargi w wysokości po 300 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oraz w związku z § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). W zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi.
Przesyłki pocztowe zawierająca odpisy powyższych zarządzeń skierowanych do
A. F. i A. F., przesłane na adresy wskazane w skardze, były dwukrotnie awizowane w dniach 9 i 17 kwietnia 2014 r., po czym zostały zwrócone przez pocztę z adnotacją o ich nie podjęciu w terminie przez adresatów. W związku z powyższym, przesyłki te zostały uznane za doręczone poszczególnym skarżącym z dniem 23 kwietnia 2014 r., w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w/w skarżącym w dniu 30 kwietnia 2014 r. Zaś skarżący T. L. odpis zarządzenia z dnia 3 kwietnia 2014 r. otrzymał w dniu 10 kwietnia 2014 r., poprzez doręczenie zastępcze do rąk J. L. - ojca skarżącego, a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2014 r.
Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścili należnej opłaty. W związku powyższym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącym A. F. i A. F. w dniu 12 czerwca 2014 r.
W dniu 16 czerwca 2014 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, zarzucając, iż przesyłki zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu nie były awizowane.
Z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia 11 lipca 2014 r., wynika, że zawiadomienia o nadejściu przesyłki pozostawiono w bramie ogrodzenia, bowiem teren na którym znajduje się dom skarżących jest ogrodzony, furtka była zamknięta, a skarżący nie posiadają skrzynki pocztowej. (vide: pismo k. 75)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu.
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego został wniesiony w siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia, przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Okoliczności wskazane we wniosku i ustalone na podstawie informacji Urzędu Pocztowego uzasadniają jego uwzględnienie.
Art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata. Przepis ten, w przeciwieństwie do art. 44 § 2 k.p.a. nie przewiduje możliwości pozostawienia awiza w widocznym miejscu przy wejściu na posesję. W sytuacji braku skrzynki pocztowej doręczyciel mógł pozostawić awizo o nadejściu przesyłki jedynie w drzwiach mieszkania adresatów. Pozostawienie przez doręczyciela awiza w bramie nie spełnia zatem wymogów art. 73 § 2 p.p.s.a. Przepisy o doręczeniu zastępczym ustanawiające fikcję doręczenia maja charakter wyjątkowy i nie powinny być interpretowane rozszerzająco.
W sytuacji braku możliwość pozostawienia awiza, doręczyciel winien podjąć kolejną próbę doręczenia pisma. Skarżący odbierają bowiem korespondencję pod wskazanym adresem, o czym świadczy doręczenie im odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi.
Skarżący uprawdopodobnili zatem, że uchybienie terminu w uiszczeniu wpisu nastąpiło bez ich winy.
Uzasadniało to przywrócenie terminu do dokonania czynności na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.