Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 16 stycznia 2013 r., nr [[...]] nakazującej usunięcie odpadów z działki nr [[...]], położonej w B., gmina P., stanowiącej własność skarżącej A. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając tego żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, gdyż sąd powinien zostać przekonany o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niezbędne. Nie jest wystarczające złożenie wniosku choćby z powołaniem się na jedną z przesłanek określonych przytoczonym przepisem. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 1/14 (LEX nr 1430371) obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy.
Rozpatrując wniosek skarżącej i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. We wniosku zawartym w skardze strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia żadnej ze wskazanych w przytoczonym przepisie przesłanek, jakie miałyby nastąpić w przypadku wykonania przedmiotowej decyzji. Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia wniosku wobec całkowitego braku jego uzasadnienia. Nie wystarczy też bowiem w świetle przepisu art. 61 § 3 tej ustawy samo złożenie wniosku.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.